فارکس مارکت

بازار آپشن

قرارداد های اختیار ارز یا آپشن فارکس

در بورس، «اختیار معامله» قراردادی است که به خریدار آن، اختیار و نه اجبار خرید یا فروش یک دارایی معین را در قیمت تعیین شده تا یک زمان مشخص اعطا می‌کند. از سوی دیگر فروشنده اختیار معامله، اجبار دارد که تا پیش از انقضای مهلت آن، هر زمان که خریدار تمایل به اجرای قرارداد داشت، مفاد قرارداد را اجرا کرده و دارایی معین شده را در قیمت تعیین شده معامله کند.

قرارداد آپشن در فارکس چیست؟

آپشن در فارکس، قراردادی است که به معامله گر یا خریدار(Buyer) آن این حق را می دهد که یک ارز خاص را در یک نرخ و تاریخ مشخص یا پیش از تاریخ سررسید، خریداری یا بفروش برساند. این درحالی است که در این قرارداد، معامله گر متعهد به اجرایی آن نیست.

در واقع معامله گر یا خریدار پس از انعقاد قرارداد خود اختیار دارد این قرارداد را به صورت یک طرفه فسخ کند. به همین منظور، به فروشندگان این نوع قراردادها برای خسارت های احتمالی حق بیمه پرداخت می شود.

آپشن فارکس

قرارداد های گزینشی(currency options) یکی از رایج ترین روش های استفاده شده توسط شرکت ها، افراد یا موسسات مالی برای محافظت از دارایی های خود در برابر حرکات و جابجایی های نامطلوب و ناگهانی نرخ ارز است.

درست مانند قراردادهای آتی، قرارداد های اختیار نیز در بورس معامله می شوند، مانند بورس کالا شیکاگو(CME)، بورس اوراق بهادار بین المللی(ISE) یا بورس سهام فیلادلفیا(PHLX).

با این حال، ضعفی که در مبادلات اختیار فارکس است محدودیت زمان تجارت در این گونه معاملات بوده، همچنین می توان از نقدینگی آن یاد کرد چرا که به اندازه بازارهای آتی نیست.

مبانی مبادلات اختیار ارز

سرمایه گذاران در این بازار با یک تماس تلفنی یا خرید ارزی دیگر می توانند خود را در برابر ریسک و خطرات ناشی از خرید ارز خارجی محافظت کنند.

در مبادلات اختیار ارز، قیمتها مشتق یا بر گرفته شده از جفت ارزهای پایه هستند. این مبادلات شامل طیف گسترده ای از استراتژی های موجود در بازار فارکس است.

ویژگی های ارائه شده مبادلات اختیار ارز در بازارهای غیر متمرکز فارکس بسیار گسترده تر از گزینه های موجود در بورس های متمرکز و بازارهای سهام و آتی است.

به دلایل گوناگون دلالان دوست دارند از مبادلات اختیاری ارز استفاده کنند. آنها یک محدودیت در روندهای نزولیشان داشته که ممکن است بسیار خطرناک باشد، اما در مقابل آنها پتانسیل صعودی نامحدودی دارند.

برخی از معامله گران از مبادلات اختیاری فارکس برای جلوگیری از زیان بیشتر در موقعیتهای باز خود در بازار نقدی(Spot) فارکس استفاده کنند. معامله گران همچنین معاملات اختیاری فارکس را به خاطر یک فرصت در مبادله و سودی که در بررسی جهت بازار بر اساس اخبار اقتصادی، سیاسی یا سایر اخبار به آنها می دهد دوست دارند.

با این حال، حق بیمه ای که در قراردادهای معاملات اختیار ارز اعمال می شود می تواند بسیار زیاد باشد. حق بیمه بستگی به قیمت ثبت شده و تاریخ انقضای قرارداد دارد. همچنین، به محض خرید قرارداد اختیار، دیگر نمی توان آنها را فروخت یا دوباره معامله کرد. معاملات اختیار ارز فارکس پیچیده و دارای قطعات متحرک بسیاری است که این موضوع تعیین ارزش آنها را دشوار می سازد. ریسک این معاملات را می توان با تفاوت نرخ بهره، نوسانات بازار، تاریخ سررسید بازار آپشن و قیمت فعلی جفت ارز سنجید.

مبانی پایه مبادلات اختیار ارز

مبادلات اختیار ارز در فارکس به دو دسته اصلی تقسیم می شوند.

اختیار خرید(call) اختیار فروش(put) که از نظر نحوه عملکرد دو نوع آمریکایی و اروپایی دارد

در اختیار معامله آمریکایی، قرارداد در هر زمان پیش از تاریخ سررسید قابل اجرا بوده اما اختیار معامله اروپایی فقط در تاریخ انقضا اجرا پذیر است.

اختیار خرید(Call)

قراردادهای اختیار خرید یا آپشنهای Call این حق را به دارنده آن داده(بدون تعهد در انجام آن) تا در یک نرخ مشخص(نرخ ثبت شده) تا زمان سررسید، ارز را خریداری نماید. اگر سهام قیمت ثبت شده را پیش از تاریخ سر رسید نتواند برآورده کند، این اختیار منقضی شده و بی ارزش می شود.

سرمایه گذاران هنگامی که فکر می کنند قیمت یک سهم افزایش می یابد، خرید(Buy calls) می کنند و یا اگر پیش بینی افت قیمت را دارند، می فروشند(Sell call).

اختیار فروش(Put)

اختیار فروش یا اختیار ارائه(Put option) به دارنده آن این حق را می دهد تا در نرخ مشخص(نرخ ثبت شده در قرارداد) یک دارایی را بفروشد. فروشنده(writer) اختیار فروش(put option) موظف خواهد بود دارایی را با قیمت ثبت شده خریداری نماید.

معاملات آپشن یا اختیار معامله چیست؟

معاملات آپشن یا اختیار معامله

اختیار معامله یا معاملات آپشن در واقع میزان ریسک بالا در برخی از معاملات را برای معامله گران بهبود می بخشد. فعالان بازار سرمایه همواره تمایل دارند از ابزارهای مختلفی استفاده کنند تا ریسک معاملاتی خود را به حداقل رسانند؛ یکی از این مقوله‌ها که به تازگی وارد بورس اوراق بهادار تهران شده، اختیار معاملات است؛ در حال حاضر اختیار خرید در بورس اوراق بهادار قابل معامله است و اختیار فروش نیز بزودی قابل معامله خواهد بود. فعالان بازار سرمایه می‌توانند با استفاده از اختیار خرید ریسک فعالیت‌های بورسی خود را کاهش دهند و در این حوزه به سرمایه‌گذاری بپردازند.

این اختیارات در راستای کاهش ریسک سرمایه‌گذاری به فعالان بازار سرمایه کمک خواهد کرد و سهامداران می‌توانند در معاملاتی که از ریسک بالایی برخورد است، از اختیار معاملات استفاده کنند. با توجه به اینکه قراردادهای اختیار معامله به دو دسته اختیار خرید و فروش طبقه‌بندی می‌شوند، در ادامه به ویژگی‌های خرید و فروش اختیار معاملات اشاره خواهیم کرد.

اختیار معامله، توافقی برای آینده!

به صورت کلی اختیار معامله، قراردادی دوطرفه بین خریدار و فروشنده است و بورس اوراق بهادار اختیار معاملات سهام شرکت‌های مختلف بورسی را تعیین می‌کند؛ بر اساس این قرار داد، خریدار قرارداد حق دارد که مقدار معینی از دارایی مشخص شده در قرارداد را با قیمت معین و در زمانی مشخص بخرد یا بفروشد؛ به این معنا که دو طرف توافق می‌کنند در آینده معامله‌ای انجام دهند.

در اختیار معامله این موضوع بسیار حائز اهمیت است که در این معامله، خریدار اختیار معامله، در ازای پرداخت مبلغ معینی، حق خرید یا فروش دارایی مندرج در قرارداد را در زمانی مشخصی با قیمتی که هنگام بستن قرارداد تعیین شده است، به دست می‌آورد. این در حالی است که از طرف دیگر، فروشنده قرارداد اختیار معامله، در مقابل اعطای این حق به خریدار با دریافت مبلغ معینی هنگام عقد قرارداد، بر اساس مفاد قرارداد، آماده فروش دارایی مذکور است. در این میان دارنده قرارداد خریدار در اعمال حق خود مختار است و هیچ تعهد و الزامی ندارد.

اختیار معامله یا معاملات آپشن

در صورت صرف ‌نظر او از اجرای قرارداد، مبلغی را که در ازای این حق، پرداخته است از دست می‌دهد؛ اما از طرف دیگر فروشنده در صورت خواست خریدار، مجبور به اجرای قرارداد است.

قرارداد اختیار معامله اساساً برای کاهش ریسک ابداع شده است. اما به دلیل دارابودن ویژگی اهرمی این ابزار، عموماً استفاده آن در بازارها برای معاملات پر ریسک صورت می‌گیرد. بنابراین توصیه می‌شود سرمایه‌گذاران پیش از اقدام به انجام معاملات اختیار معامله، حتماً از شرایط، قوانین و بایدها و نبایدهای آن مطلع شوند.

اختیار خرید

اختیار خرید به حقی برای خرید یک دارائى در قیمت معینى اشاره دارد و سرمایه‌گذاران می‌توانند فقط نسبت به اخذ موقعیت خرید در نمادهای ایجاد شده اقدام کنند؛ به این معنا که فعالان بازار سرمایه بر اساس تحلیل‌های بورسی مختلف، پیش‌بینی می‌کنند.

به عنوان نمونه سهام ایران خودرو از قیمت 270 تومان (قیمت تابلو در زمان حال) طی دو ماه آینده با رشد 30 تومانی همراه خواهد شد و به 300 تومان می‌رسد. بر اساس این موضوع، فعالان بازار سرمایه می‌توانند اختیار معامله دو ماه آینده سهام ایران خودرو را با قیمت 10 تومان خریداری کنند؛ در صورتی که پس از دو ماه قیمت سهام ایران خودرو 30 تومان یا بیشتر، افزایش پیدا کرده باشد، سهامداران می‌توانند قیمت 270 تومان را بپردازد و سهام را خریداری کنند. در صورتی که قیمت سهام کاهش پیدا کرده باشد، سهامداران صرفاً با زیان 10 تومانی همراه می‌شوند که در ابتدا بابت خرید اختیار معامله خرید پرداخت کرده‌ است.
بنابراین با خرید یک اختیار خرید خودرو، سهامدار حق خرید 10 هزار سهم خودرو را در تاریخ اعمال و با قیمت اعمال خواهد داشت.

به صورت کلی در صورتی که بعد از خریدن یک اختیار معامله قیمت سهام افزایش پیدا کند؛ از آنجا که قیمت اعمال ثابت است، پس ارزش این اختیار خرید بالا مى‌رود و اختیار معامله‌هایی با همان بازار آپشن شرایط حالا با قیمت (حق شرط) بالاترى معامله مى‌شوند. به همین ترتیب، اگر قیمت سهام کاهش یابد؛ قیمت اختیار خرید نیز کاهش خواهد یافت. در این میان فعالان بازار سرمایه می‌توانند خود اختیار معامله خرید را تا قبل از رسید به موعد زمانی به فروش نیز رسانند. اختیار خرید یافروش به روشی که در مثال آورده شد، به عنوان ابزار کاهش دهنده ریسک در آینده به شمار می آید، اما با توجه به این موضوع که اختیار معامله در بورس بهادار تهران مقوله‌ای جدید است، پیشنهاد می‌شود سهامداران با اطلاعات کافی و با در نظرگرفتن شرایط به خرید و فروش اختیار معاملات بپردازند و از ریسک‌هایی که نسبت به آن‌ها اطلاع ندارند، بپرهیزند.

معاملات اختیار خرید و فروش با قصد نوسانگیری از ریسک بالایی برخوردار است و نیازمند دسترسی به اطلاعات زیادی است (باید سهامداران به خوبی بر روی تحلیل بازار سرمایه مسلط باشند). لذا معامله این نوع قراردادها به همه افراد توصیه نمی‌شود.

آشنایی با نماد اختیار معامله خرید

در حال حاضر (در دی ماه 95) اختیار معامله خرید برای 3 شرکت ایران خودرو، فولاد مبارکه اصفهان و ملی صنایع مس ایران درنظر گرفته شده که قابل معامله دربورس اوراق بهادار است. نماد اختیار معامله با افزودن حرف “ضـ” به ابتدای بخشی از نماد شرکت‌های مذکور ایجادمی‌شود. برای مثال: ضخود (اختیار خ خودرو)، ضفملی، ضفولا. نمادها علاوه بر حروف مذکور شامل تاریخ اعمال و قیمت اعمال نیز هستند. به عنوان مثال “اختیارخ خودرو-3000-1395/11/27 (ضخود005)” نشان دهنده اختیار خرید خودرو در تاریخ 1395/11/27 با قیمت 3,000 ریال است. قیمت 3,000 ریال قیمت مورد پیش بینی شده در تابلوی معاملاتی روز 27 بهمن 95 است. اما قیمت خرید اختیار خرید ضخود005، 250 ریال است.

از آنجا که ممکن است در تاریخ اعمال یکسان، قیمت اعمال متفاوت باشد؛ بنابراین یک شرکت بر حسب قیمت اعمال می‌تواند چند نماد معاملاتی بازار آپشن داشته باشد. مثال: ضخود004 و ضخود005

نماد اختیار معامله

در حال حاضر هر اختیار خرید شامل 10 هزار سهم نماد مورد نظر در تاریخ اعمال است.

معاملات اختیار خرید بدون دامنه نوسانی است.

اختیار فروش

اختیار فروش به دارنده حق می‌دهد که مقدار معینی از دارایی مندرج در قرارداد را با قیمت توافقی در دوره زمانی مشخصی بفروشد. اخذ موقعیت فروش فقط برای بستن موقعیت‌های خرید قبلی اخذ شده، امکان پذیر خواهد بود. درحالی‌که خریدار قرارداد اختیار خرید، به امید افزایش قیمت آن را می‌خرید، خریدار قرارداد اختیار فروش پیش‌بینی می‌کند که قیمت در آینده کاهش خواهد یافت.

به عبارت ساده‌تر اختیار فروش برای زمانی است که فعالان بازار سرمایه بر اساس تحلیل‌های بورسی خود، پیش‌بینی می‌کنند که قیمت سهامی در آینده کاهش پیدا می‌کند.

به عنوان نمونه سهامداران پیش‌بینی می‌کنند که سهام ایران خودرو با قیمت 270 تومان طی دو ماه آینده به 250 تومان خواهد رسید و 20 تومان قیمت این سهام کاهش پیدا خواهد کرد. در چنین شرایطی سهامداران می‌توانند با پرداخت به عنوان نمونه 10 تومان، اختیار فروش سهام ایران خودرو را خریداری کنند.

این موضوع بسیار حائز اهمیت است که خریدار اختیار فروش، انتظار نزول قیمت سهام را دارد. در حالی که فروشنده انتظار دارد که قیمت سهام به همان نسبت باشد یا افزایش یابد. به صورت کلی با توجه به اینکه اختیار فروش به دارنده آن اجازه فروش سهام در قیمت مقطوع را مى‌دهد، کاهش در قیمت سهام، اختیار فروش را ارزشمندتر مى‌نماید و برعکس، اگر قیمت سهام افزایش یابد، اختیار فروش کم‌ارزش مى‌شود.

در این میان اگر قیمت سهام کمتر از قیمت اعمال باشد، اختیار فروش را ”باقیمت“ گویند. از طرفی ذکر این موضوع نیز بسیار حائز اهمیت است که گاهی از مواقع بهتر است، اختیار فروش باقیمت را قبل از انقضاء اعمال نمود. اگر قیمت سهام بیش از قیمت اعمال باشد، آن اختیار فروش را ”بى‌قیمت“ گویند؛ این نوع اختیار معامله هیچ‌گاه نباید اعمال شود و بالاخره اگر قیمت سهام برابر قیمت اعمال شود، اختیار فروش را ”به قیمت“ گویند.

نحوه اعمال اختیار معاملات

به صورت کلی از نظر نحوه اعمال، اختیار معاملات به دو دسته تقسیم می شوند؛ دسته اول، اختیار معامله آمریکائى است که در هر زمانى از طول دوره خود قابل اعمال است. دسته دوم نیز اختیار معامله اروپائى است که فقط در تاریخ انقضاء قابل اعمال است. در بورس اوراق بهادار تهران قرارداد‌های اختیار معاملات، اختیار معاملات از نوع اروپایی هستند و فقط در سر رسید‌ قابلیت اعمال خواهند داشت.

حجم قرارداد‌های معاملات آپشن

قراردادهای اختیار معامله استاندارد شامل 10 هزار اختیار معامله یک واحدى است؛ به این معنا که اگر سرمایه‌گذار یک اختیار معامله بخرد، در واقع این اختیار معامله نمایانگر اختیار خرید یا فروش 10 هزار سهم است. ذکر این نکته نیز بسیار حائز اهمیت است که اگر سهام شرکت بورسی افزایش سرمایه دهد یا سود سهمى اعلام کند، در تعداد سهام استاندارد قرارداد استثنائى رخ مى‌دهد؛ در این صورت، تعداد سهم‌هایى که توسط قرارداد استاندارد مشخص مى‌شوند، با توجه به تغییر سرمایه شرکت تعدیل مى‌شوند.

به‌عنوان نمونه اگر در مثال قبل شرکت ایران خودرو 15 درصد سود سهمى اعلام کند، تعداد سهم‌هاى قرارداد از 10,000 به 11,500 سهم تغییر پیدا مى‌کند. به‌علاوه قیمت اعمال نیز (0.8695=1.15÷1) تعدیل شده و به نزدیک‌ترین یک‌هشتم قیمت سابق خود (0.875) گرد مى‌شود.

برای اختیار معاملات از کجا باید شروع کرد؟

به صورت کلی چگونگی اعمال قراردادهای اختیار معاملات به صورت غیر خودکار است و دارندگان موقعیت بازخرید در صورت تمایل به اعمال، باید درخواست اعمال خود را از طریق کارگزاری‌ها و مطابق با قرارداد مشتری کارگزار، به اتاق پایاپای اعلام کنند.

در این میان تسویه در قراردادهای اختیار معامله سهام به سه صورت فقط نقدی، اول نقدی بعد فیزیکی و صرف فیزیکی امکانپذیر است. در دوره سه ماهه نخست آغاز معاملات قراردادهای اختیار معامله و در راستای کمک به توسعه بازار قراردادهای اختیار معامله سهام، کارمزد همه ارکان به جز کارگزار، صفر در نظر گرفته شده است.

نتیجه گیری — اختیار معامله

تاریخچه اختیار معامله در کشورهای توسعه یافته نشان می‌دهد که این موضوع در راستای کاهش ریسک معاملات و افزایش جذابیت و تنوع در بازار سرمایه راه اندازی شده است؛ با توجه به این موضوع، فعالان بازار سرمایه می توانند در راستای کاهش ریسک معاملاتی خود از اختیار معاملات استفاده کنند و با مراجعه به کارگزاری‌هایی مانند کارگزاری آگاه، درخواست اعمال خود را مطرح سازند. در این میان همان طور که پیش تر مطرح شد، با توجه به تازگی اختیار معاملات، توصیه می شود که سهامداران از خرید و فروش اختیار معاملات قبل از موعد زمانی آن بپرهیزند؛ چون با این اقدام، سهامداران ریسک معاملاتی خود را بسیار افزایش داده‌اند و ممکن است با ضرر و زیانی جبران ناپذیر مواجه شوند.

صندوق آپشن دیفای چیست و چه کاربردی دارد؟

صندوق آپشن دیفای چیست و چه کاربردی دارد؟

از دیگر اصطلاحاتی که در بازار ارز دیجیتال وجود دارد، صندوق آپشن دیفای است که فعالیت خود را از سال 2021 آغاز کرده است. این صندوق که با نماد DOV نوشته می شود با رشد بی سابقه ای به بخش بزرگی از 700 میلیون دلار ارزش کل قفل شده یا همان TVL در پروتکل آپشن دیفای تبدیل شد. این رشد چنان بی سابقه بود که علاقه سرمایه گذاران دیفای را به سمت خود جلب کرد. به همین خاطر در این مقاله می خواهیم به بررسی صندوق آپشن دیفای بپردازیم و اینکه این صندوق دارای چه کاربردهایی است، برای آشنایی بیشتر با این کاربردها، تا انتهای مقاله با ما همراه باشید.

صندوق آپشن دیفای(Defi Option Vault) چیست؟

صندوق آپشن دیفای(Defi Option Vault) چیست؟

صندوق های DOV، یک استراتژی دارد که آن هم تنها در دسترس سرمایه گذاران معتبر یا معاملات خود اجرا شونده در صرافی هایی همچون دریبیت(Deribit) قرار دارد. استراتژی هایی که تا این زمان مورد استفاده قرار می گرفت، استراتژی های put و call بود که بیشترین سود را در مبنای دیفای ارائه می دهند. از طریق این استراتژی ها، پاداش توکن ها توزیع می شود که از این طریق سود بیشتری به کاربران داده می شود.

از دیگر مواردی که در این صندوق باید در نظر گرفت، وثیقه های موجود، سود حاکمیت یا سپرده گذاری است که با استفاده از این سه منبع، می توان کسب درآمد کرد. البته این سه منبع شامل معاملات آپشن، پاداش توکن و سود سپرده گذاری است. این سه منبع سود بالایی را ایجاد می کند که در حوزه دیفای سابقه ای نداشته است. به غیر از این منابع، یک سری بازارسازهای خودکار وجود دارند که برای خرید رمزارزها با یکدیگر به رقابت می پردازند و از این طریق هم هزینه بالاتری پرداخت کرده و هم اینکه سود بیشتری ارائه می شود.

کاربردهای صندوق آپشن دیفای

از جمله کاربردهایی که می توان برای این صندوق بیان کرد شامل: معاملات ابزارهای غیرخطی، ایجاد نقدینگی برای بازار آپشن و کسب سود طبیعی بیشتر است. برای آشنایی بیشتر با این کاربردها، ادامه مطلب را مطالعه کنید.

• کسب سود طبیعی بیشتر

منبعی که سود بیشتری در صندوق آپشن دیفای ارائه می دهد، پاداش های توکنی است. البته پروتکل های بازار همچون بازارسازهای خودکار، پروتکل هایی که با سیستم نقدینگی همچون OHM مقدار اندکی سود مبنا را خواهند داشت. در صورتی که سود سالانه بیشتری نیاز داشته باشد، وابستگی بیشتری به توزیع توکن ها وجود دارد. مشکلی که این موضوع دارد، سود مصنوعی و چرخشی آن بوده که وابستگی زیادی به تورم قیمت توکن دارد. در صورتی که کاربران کمتری به دیفای وارد شوند و قیمت توکن کم شود، سود از بین خواهد رفت و چرخه باطلی که شاهد آن هستیم نیز، از بین خواهد رفت.

سود مبنایی که از صندوق های DOV ایجاد می شود، به پاداش های توکن وابسته نیست. صندوق DOV از نوسان دارایی ها، کسب درآمد می کند و این سود را از راه پرداخت امتیاز آپشن ها وارد دیفای می کند. بدین طریق، از طرح های پانزی فاصله می گیرد و ارزش واقعی بازار ایجاد خواهد شد. در این حالت است که صندوق DOV می تواند به صورت موثر عرضه کریپتو را دموکراتیزه کند.

• ارائه ابزارهای خطی

ارائه ابزارهای خطی در صندوق آپشن دیفای

ساختار بازارهای دیفای به گونه ای است که می تواند ابزارهای خطی را مدیریت کند. معاملات اسپات، وام دهی و وام گیری با وثیقه بیش از حد و معاملات تبادل قراردادهای دائمی مارجین توسط مکانیزم های لیکوئید کردن کارآمد مقیاس پذیر می شوند. البته این نکته را در نظر داشته باشید که زمانی که از ابزارهای غیر خطی نظیر آپشن ها استفاده می کنید، دیفای با موانع بزرگی درگیر است.

لیکوئید شدن های غیر خطی مشکلی اساسی محسوب می شود، حتی صرافی های متمرکز همچون Deribit به سختی به مدیریت لیکوئید شدن های غیر خطی می پردازد. در این میان صندوق آپشن دیفای، راهکارهای دقیق برای حل این مشکل ارائه می دهد. راهکاری که این صندوق ارائه می دهد نوعی مدل دوگانه ای است ک در آن سرمایه گذاری، مدیریت وثیقه ای، کشف قیمت، پرداخت و تسویه به صورت درون زنجیره ای انجام می شود و مدیریت ریسک غیرخطی به صورت زنجیره ای انجام می شود.

صندوق آپشن دیفای این قابلیت را دارد که مشکلات فروش را از بین ببرد و برای حل این مشکل وثیقه سرمایه گذاران دیفای را گرفته و در نهایت آن ها را با بازارسازها تطابق داده که از این طریق سود مبنای بیشتری ارائه می کند. تمامی قراردادهای آپشن که از صندوق DOV معامله می شوند، وثیقه کامل دارند. در این حالت است که احتمال لیکوئید شدن به صفر می رسد. در این حالت است که می توان قراردادهای آپشن را می توان توکنیزه کرد و دفتر سفارشات را به روش مقیاس پذیر و بدون نیاز به مکانیزم لیکوئید شدن به معامله آنها پرداخت.

این روش ساده به نظر می رسد، اما تاثیرات بسیار زیادی دارد، چرا که صندوق DOV یک ایده خلاقانه بوده و لیکوئید شدن غیرخطی بدون واسطه، مشکلی است که Tradif هر گز مجبور به حل آن نبوده است. امکان پذیر بودن انجام معاملات آپشن در مقیاس بزرگ و به شیوه شفاف توسط قراردادهای هوشمند کنترل می شود که این قابلیت را دارد که روش انجام معاملات و ساختارهای معاملات را به صورت کلی تغییر دهد.

• ایجاد نقدینگی در بازار آپشن

صندوق آپشن دیفای تحت نظارت دو ارز دیجیتال بیت کوین و اتریوم فعالیت می کند که در صرافی دریبیت معامله می شوند. دفتر سفارشات دریبیت به عنوان منبع اصلی نقدینگی برای بیت کوین و اتریوم عمل می کند و این مورد در بازارهای OTC نیز واضح است. در اوایل سال 2020، معاملات آپشن اتریوم، نقدینگی چندانی نداشتند و چندان در صرافی متمرکز دریبیت معامله نمی شد. در این میان بود که شرکت QCP با تزریق نقدینگی بسیار زیاد، به بازار معاملات آپشن اتریوم رونق داد.

این موضوع موجب شد که بازارسازهای بیشتری برای ارائه سفارشات خود به معاملات آپشن وارد شده و دفتر سفارشات اتر را رونق دهند. مدت زیادی از آن زمان گذشت و حجم بازارهای آپشن اتر به اندازه بازارهای بیت کوین گسترش یافت. از دیگر اهدافی که این شرکت دارد این است که برای دیگر شرکت ها نیز این روند را ایجاد کرده تا از این طریق حجم بازار دیگر رمزارزها نیز افزایش یابد. با این روش سرمایه گذاران بیشتری به این بازار علاقه مند شده و در آن مشارکت خواهند داشت.

به همین علت است که صندوق DOV توانسته است به عنوان یک منبع نقدینگی فعالیت کند و به سرعت در حال تبدیل شدن به منبع نقدینگی اصلی برای آلت کوین ها تبدیل شود. این نقدینگی در نهایت به cefi وارد می شود. به همین دلیل است که در حال حاضر تقاضای بیشتری برای آلت کوین ها وجود دارد و صرافی ها با اعتماد بیشتری به فهرست کردن آلت کوین ها می پردازند.

پروتکل های ارائه دهنده صندوق آپشن دیفای چیست؟

پروتکل های ارائه دهنده Defi Option Vault

Ribbon.Finance: این نوع پروتکل اجرا کننده الگوریتم اثبات مفهوم برای صندوق DOV است. این پروتکل بر بستر اتریوم فعالیت می کند و در حدود 200 میلیون دلار در اختیار داشته که شامل WBTC و اتریوم است. این پروتکل همچنین ارزهای دیجیتال دیگری همچون آوه، آوالانچ و STETH ارائه می دهد. ریبون برای تسویه از پروتکل هایی همچون یونی سواپ و OPYN و برای مزایده های درون زنجیره ای از پروتکل Gnosis استفاده می کند.

• Thetanuts.Finance: از دیگر پلتفرم هایی که در آینده صندوق DOV را ارائه می دهد، پلتفرم Thetanuts.Finance است که از ماشین مجازی اتریوم همچون آرورا، سولانا، بوبا پشتیبانی می کند. این صندوق علاوه بر حمایت WBTC و اتریوم، اقدامات بسیاری برای آلت کوین ها نیز انجام می دهد. به گونه ای که صندوق های 10 میلیون دلاری برای الگورند و صندوق 2 میلیون دلاری برای لونا ارائه کرده است. این پروتکل در حال حاضر همچنین بر روی کاردانو و بیت کوین کش برای زنجیره های Boba و ROSE و NEAR کار می کند.

• StakeDAO: در حال حاضر این پلتفرم بر بستر اتریوم فعال است و در تلاش است که در آینده سرویس های خود را بر روی پلتفرم پالیگان ارائه دهد. استراتژی که این پلتفرم ارائه می دهد شامل استیکینگ استیبل کوین ها، توکن و ارائه نقدینگی در چندین پروتکل برای کسب درآمد است.

از دیگر صندوق های DOV می توان به Friktion.Finance اشاره کرد که بر بستر سولانا قرار دارد. این صندوق برای ارزهای دیجیتالی همچون بیت کوین، اتریوم و سولانا استفاده می شود. از محصولاتی که این صندوق ارائه می دهد شامل محصولات ساختاری کانوکس بوده که مکانیزمی در مقابل ضرر ناپایدار ارائه می دهد. Katana Finanace و Tap Finance از دیگر صندوق های DOV است که بر بستر سولانا فعالیت می کند.

کلام آخر

در این مقاله به بررسی صندوق آپشن دیفای پرداختیم که این قابلیت را به کاربران می دهد تا از طریق استراتژی های اتومات معاملات آپشن درآمد بدست بیاورند. معاملات آپشن به استراتژی های خرید و فروش می شود و مزیتی که این صندوق ها نسبت به معاملات سنتی دارد، کسب سود طبیعی بیشتر، استفاده از معاملات ابزارهای غیر خطی و ایجاد نقدینگی برای بازار آپشن است.

مزیت قرارداد آپشن در بورس برای سهامداران

با یک معامله بر روی شاخص می توان ریسک بتا را پوشش داد و سبد را در مقابل تغییرات شدید بازارهای مالی بیمه کرد و البته شمولیت بالاتر شاخص نسبت به سهم باعث رونق این معاملات در دنیا شده است.

به گزارش اقتصادنیوز به نقل از سنا یکی از فواید قراردادهای آتی جداسازی ریسک از دارایی است به این صورت که با استفاده از این قراردادها با ریسکی کمتر، اختیار خرید یا فروش دارایی پایه مد نظر به دست می آید.

حسن رحمانی تحلیلگر بازار سرمایه درباره مزیت قراردادهای اختیار معامله گفت: در این قراردادها زیان سرمایه گذار به خوبی کنترل می شود و از طرفی اختیار خرید یا فروش دارایی در قیمت مد نظر به سهامدار داده می شود.

وی با اشاره به اینکه در حال حاضر اختیارهای خرید اروپایی در بورس تهران راه اندازی شده، اظهار داشت: بر این اساس خریداران در تاریخ سررسید امکان اعمال اختیار خود را دارند بنابراین با رونق قراردادهای آپشن می توان انتظار داشت که افراد ریسک پذیر فعالیت خود را عمدتاً به این بازار معطوف کنند و از نوسانات بی دلیل و قابل توجه در بازار نقدی کاسته شود، البته تغییرات قیمت های آپشن بر روی قیمت های نقدی اثرگذار خواهد بود.

این تحلیلگر بازار سرمایه درباره شرایط معامله این ابزار در بازارهای جهانی گفت: در سال 2014 بیش از 21 میلیارد معامله مشتقه در بیشتر از 75 بورس در سراسر دنیا صورت گرفته است که 44 درصد از آن متعلق به قراردادهای اختیار معامله است و روند استفاده از این ابزار از ادامه رشد آن حکایت دارد.

رحمانی تشریح کرد: در سال های گذشته در حدود 29 درصد از معاملات آتی و اختیار در دنیا به سهم های بازار سرمایه اختصاص داشته که این موضوع می تواند چشم انداز بسیار خوبی را پیش روی فعالان بازار سرمایه ترسیم کند.

وی با بیان اینکه در حدود 37 درصد از معاملات آتی و اختیار معامله در آمریکای شمالی و 33 درصد آسیا پاسیفیک و 20 درصد در اروپا است، اظهار داشت: بررسی سهم مناطق مختلف در بورس های آتی و کالا حاکی از رشد کشورهای پیشرفته در معاملات آتی و مقررات آن است.

رحمانی خاطر نشان کرد: نکته مهم اینجاست که پس از ایالات متحده و منطقه یورو، کشور هند و پس از آن اقتصادهای نوظهور بیشترین حضور را در بخش معاملات مشتقه دارند که حاکی از استقبال فعالان بازارهای مالی و رشد و توسعه این بازارها در کشورهای در حال توسعه است.

این تحلیلگر ادامه داد: در سال 2015 تنها در منطقه آسیا پاسیفیک با حضور 28 بورس حجم معاملات مشتقه به حدود 9.7 میلیارد دلار رسید و رشدی 33.7 درصدی را ثبت کرد ولی در مناطق پیشرفته این رشد کمتر بود و برای مثال در آمریکای شمالی معاملات مشتقه به رقم 8.2 میلیارد دلار رسید و افت منفی 0.2 درصدی داشت.

وی با اشاره به اهمیت قراردادهای اختیار معامله در بورس کالا گفت: مهم ترین مسئله در ورود دارایی های پایه جدید، شناخته شدن دارایی است که برآوردها حاکی از آن است که از معرفی تا رونق معاملات مشتقه بر روی یک کالای جدید حدود 5 تا 7 سال زمان مورد نیاز است.

رحمانی خاطر نشان کرد: به صورت عمومی در دنیا در بخش کشاورزی در حال حاضر بیشترین معاملات بر روی کلزا، کنجاله سویا و شکر سفید است. همچنین در بخش انرژی نیز نفت برنت و سبک و هنری هاب گاز بیشترین معاملات را به خود اختصاص می دهند. در این بازار به دلیل بین المللی بودن آن و کمبود بازیگر در بازار داخلی به نظر می رسد حضور فعال در بازارهای بین المللی در قالب قراردادهای آپشن بسیار قابل توجه خواهد بود.

وی در ادامه به رشد خرید دارایی های مورد نظر با استفاده از ابزارهای مشتقه همگام با افزایش ریسک اشاره کرد، گفت: برای مثال با زمزمه تحریم روسیه، معاملات مشتقه بر روی شاخص دلار به روبل روسیه رشدی 75 درصدی را در سال های گذشته تجربه کرد.

رحمانی در بخش پایانی گفتگو با "سنا" با بیان اینکه در دنیا استقبال از اختیار معامله شاخص به منظور پوشش ریسک سبد سهام در دنیا بسیار استفاده می شود، گفت: با یک معامله بر روی شاخص می توان ریسک بتا را پوشش داد و سبد را در مقابل تغییرات شدید بازارهای مالی بیمه کرد و البته شمولیت بالاتر شاخص نسبت به سهم باعث رونق این معاملات در دنیا شده است.

وی تصریح کرد: بدین منظور با پوشش ریسک معاملات و از طرفی هدایت افراد ریسک پذیر به بازار قراردادهای اختیار می توان چشم انداز مثبتی را برای بازار سرمایه کشور ترسیم کرد که از الزامات این مهم معرفی و آموزش مناسب این ابزار مالی است.

انواع آپشن ها (انواع اختیار معامله)

بازار های مالی، بازار مشتقات

انواع آپشن ها :آپشن های آمریکایی می توانند در بازه زمانی مربوط به تاریخ خرید و تاریخ انقضا اجرا شوند. یک تفاوتی که آپشن های اروپایی نسبت به آپشن های آمریکایی دارد عبارت از این مورد می باشد که آنها فقط در پایان دوره و در تاریخ انقضاء اجرا می شوند. در واقع تفات مابین آپشن های آمریکایی و اروپایی عبارت از تفاوت جغرافیایی نیست، بلکه تنها تفاوت آنها عبارت از اجرای زودتر مورد آمریکایی می باشد. اکثر آپشن هایی که در شاخص های سهام وجود دارند، عبارت از نوع اروپایی می باشند. به دلیل اینکه اختیار بازار آپشن مربوط به اجرای زودتر یک نوع امتیاز است، معمولا آپشن های آمریکایی نسبت به آپشن های مشابه اروپایی شان ارزش بیشتری دارند. این بدان دلیل است که ویژگی اجرای زودتر یک ویژگی مطلوبی می باشد و منجر به ایجاد اضافه ارزش می شود.

همچنین یک سری آپشن های خارجی (exotic options) هم وجود دارند؛ علت استفاده از این عنوان عبارت از این مورد است که نحوه پرداخت آنها متغیر می باشد یا اینکه مربوط به موارد کاملا متفاوتی هستند و واژه “اختیار یا optionality” در آنها استفاده شده است. برای مثال آپشن های باینری (binary) یا مضاعف دارای یک ساختار پرداخت ساده ای هستند که در صورت اتفاق افتادن پرداخت (صرف نظر از هر مقداری) تعیین می شوند. سایر موارد مربوط به آپشن های خارجی شامل آپشن های ناک اوت، ناک این، مانعی، لوک بک، آسیایی و برمودایی می باشند. نکته مهمی که وجود دارد عبارت از این است که آپشن های خارجی مختص تاجران حرفه ای مشتقات می باشند.

تاریخ انقضاء آپشن و نقدینگی

انواع آپشن ها همچنین می توانند از طریق طول مدتشان دسته بندی شوند. آپشن های کوتاه مدت عبارت از آپشن هایی هستند که معمولا در طول یک سال منقضی می شوند. آپشن های بلند مدت عبارت از آپشن هایی هستند که تاریخ انقضاء آنها بیش از یک سال است و به عنوان اوراق بهادار مربوط به پیش بینی دارایی بلند مدت یا LEAP (Long-term Equity Anticipation Securities) دسته بندی می شوند. LEAP ها مشابه آپشن های معمولی هستند و فقط طول مدت بیشتری دارند.

همچنین انواع آپشن ها می توانند از طریق تاریخ انقضاء متمایز شوند. در حال حاضر بخشی از آپشن ها به صورت هفتگی و در هر جمعه، در پایان هر ماه یا حتی به صورت روزمره منقضی می شوند. همچنین آپشن های شاخص و ETF در برخی مواقع دارای تاریخ های انقضاء فصلی هستند.

نحوه خواندن جدول آپشن ها

نحوه خواندن جدول آپشن ها

اکثر تاجران اطلاعات مربوط به انواع آپشن ها را از طریق منابع آنلاین بدست می آورند. در حالیکه هر منبعی فرمت خاص خودش را برای ارائه اطلاعات دارد، یک سری مولفه های کلیدی که در اکثر آنها وجود دارند، عبارتند از:

  • حجم (VLM) به شما می گوید که چه تعداد از قراردادهای مربوط به یک آپشن خاص در آخرین دوره معامله شده اند.
  • قیمت خرید پیشنهادی یا bid عبارت از آخرین سطح قیمتی است که یک شرکت کننده تمایل دارد برای خرید یک آپشن خاص پرداخت کند.
  • قیمت درخواستی یا ask عبارت از آخرین قیمتی است که توسط یک شرکت کننده برای فروش یک آپشن خاص پیشنهاد شده است.
  • نوسان قیمت خرید پیشنهادی اعمال شده (IMPL BID VOL) می تواند به عنوان نااطمینانی از تغییرات و سرعت قیمت مربوط به آینده در نظر گرفته شود. این ارزش از طریق یک مدل قیمت گذاری آپشن (همانند مدل بلک اسکولز Black – Scholes Model) محاسبه شود و نشان دهنده سطح نوسان آینده پیشبینی شده بر اساس قیمت فعلی یک آپشن می باشد.
  • شماره بهره باز (OPN OP) نشان دهنده تعداد کل قراردادهای مربوط به یک آپشن می باشد که باز شده اند. همزمان با بسته شدن تجارت های باز، بهره های باز کاهش می یابند.
  • دلتا (Delta) می تواند به عنوان یک احتمال در نظر گرفته شود. برای مثال یک دلتا 30 آپشن به احتمال نزدیک به بازار آپشن 30 درصد همراه با ارزش منقضی می شود. همچنین دلتا حساسیت آپشن ها را نسبت به تغییرات قیمتی آنی در دارایی مورد نظر نشان می دهد. در صورتیکه قیمت دارایی پایه به اندازه یک دلار تغییر پیدا کند، قیمت دلتا 30 آپشن به میزان 30 سنت تغییر خواهد کرد.
  • گاما (Gamma) عبارت از سرعتی است که یک آپشن به سمت بی ارزش شدن حرکت می کند. همچنین گاما می تواند به عنوان حرکت دلتا در نظر گرفته شود.
  • وگا (Vega) یک حرف یونانی است که نشان دهنده مقدار احتمال مربوط به تغییر قیمت یک آپشن بر مبنای تغییر تک نقطه ای در نوسانیت اعمال شده می باشد.
  • تتا (Theta) یک حرف یونانی می باشد و نشان دهنده مقدار کاهش ارزش یک آپشن در طول یک روز است.
  • قیمت استرایک (strike) عبارت از قیمتی می باشد که یک خریدار در صورت تصمیم گرفتن برای اجرای یک آپشن، می تواند دارایی مربوطه را بر اساس این قیمت خریداری کند یا بفروشد.

اسپریدها و ترکیبات

اسپریدها از دو یا چند پوزیشن آپشنی مربوط به یک گروه استفاده می کنند. ترکیب آنها شامل یک نظریه نسبت به بازار (سفته بازی) به همراه کاهش داد زیان (هجینگ) می باشد. همچنین اسپریدها دارای یک حد بالا هم می باشند. با این وجود این استراتژی ها همچنان محبوب می باشند، چرا که در مقایسه با آپشن های انفرادی دارای هزینه کمتری هستند. اسپریدهای عمودی عبارت از فروختن یک آپشن به منظور خرید یک آپشن دیگر می باشد در اغلب مواقع آپشن ثانویه از همان نوع و دارای همان تاریخ سررسید است، ولی دارای قیمت استرایک متفاوتی می باشد.

یک اسپرید بول کال یا یک اسپرید عمودی بول کال از طریق خرید یک کال و فروش همزمان یک کال دیگر با قیمت استرایک بالاتر و با همان تاریخ انقضاء می باشد. یک اسپرید در صورتی سودآور خواهد بود که ارزش دارایی مربوطه افزایش یابد، ولی حد بالایی آن به دلیل استرایک شورت کال محدود خواهد بود. با این وجود، سود حاصل از فروختن یک کال استرایک بالاتر منجر به کاهش هزینه خرید مربوط به آپشن دارای قیمت پایین تر می شود. به طور مشابه یک اسپرید بیر پوت یا یک اسپرید عمودی بیر پوت شامل خرید یک پوت و فروختن پوت ثانویه با یک استرایک پایین تر و با همان تاریخ انقضاء می باشد. در صورتیکه شما آپشن های دارای تاریخ های انقضاء متفاوتی را خرید و فروش کنید، این مورد به عنوان اسپرید کلندر یا اسپرید زمان (calendar spread or time spread) در نظر گرفته خواهد شد.

اسپرید

اسپرید- انواع آپشن ها

ترکیبات به صورت ساختار یافته و از طریق یک کال و یک پوت معامله می شوند. یک نوع خاصی از ترکیبات وجو دارند که به عنوان ترکیبی شناخته می شوند. ویژگی متمایز ترکیبی عبارت از ایجاد یک پوزیشن آپشنی می باشد که همانند دارایی مد نظر رفتار می کند، ولی هیچ نوع کنترلی بر روی دارایی ندارد. هر چند که شما برای تصاحب یک سهمی ممکن است با موانع قانونی مواجه باشید، ولی با استفاده از انواع آپشن ها می توانید یک پوزیشن ترکیبی ایجاد کنید.

پروانه ها

پروانه ها - انواع آپشن ها

یک پروانه (butterfly) از یک آپشنی تشکیل شده است که دارای سه استرایک می باشد؛ این استرایک ها دارای فاصله یکسانی با هم هستند، انواع آپشن ها از یک نوع هستند (همه آنها کال یا پوت هستند) و دارای تاریخ سررسید یکسانی می باشند. در پروانه لانگ، آپشن استرایک وسطی فروخته می شود و استرایک های بیرونی به نسبت 1:2:1 خریداریس می شوند (خرید یک مورد، فروش دو مورد، خرید یک مورد).

در صورتیکه این نسبت حفظ نشود، این مورد یک پروانه نخواهد بود. استرایک های بیرونی معمولا به عنوان بال های پروانه در نظر گرفته می شوند و استرایک درونی به عنوان بدنه می باشد. ارزش یک پروانه هیچ وقت نمی تواند زیر صفر باشد. یک حالتی که ارتباط نزدیکی با پروانه دارد، کوندور (condor به معنای کرکس) می باشد. تفاوتی که این دو حالت با هم دارند، عبارت از این است که در کوندر آپشن های وسطی دارای قیمت استرایک یکسانی نیستند.

مقالات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو به دکمه بالا