علم فارکس

قراردادهای آتی دائمی چیست؟

تأمین وجه شامل یک سری از پرداخت‌های عادی بین خریداران و فروشندگان، طبق نرخ تأمین وجه (funding rate) کنونی است. وقتی این نرخ بالای صفر (مثبت) باشد، معامله‌گران تا زمانی که در موقعیت معاملاتی خرید (long) هستند باید به آن‌هایی که در موقعیت معاملاتی فروش (short) هستند، مبالغی را بپردازند.

قراردادهای آتی دائمی چیست؟

قراردادهای آتی دائمی چیست؟

قرارداد آتی یک توافق برای خرید یا فروش یک دارایی، ارز یا ابزاری دیگر با قیمتی از پیش تعیین‌شده و در یک تاریخ مشخص در آینده می‌باشد.

برخلاف بازارهای لحظه‌ای سنتی، در بازار آتی معاملات در لحظه انجام نمی‌شوند. بلکه دو طرف معامله یک قرارداد را تنظیم می‌کنند که طبق اجرای آن به تاریخی در آینده موکول می‌شود.

همچنین بازار آتی به‌صورت مستقیم به کاربران اجازه خرید یا فروش کالاها یا دارایی‌های دیجیتالی را نمی‌دهند. بلکه کاربران تنها شکل قراردادی از آن دارایی‌ها را معامله می‌کنند و مبادله اصلی آن دارایی‌ها (یا پول) در آینده و به هنگام اجرایی شدن قرارداد انجام می‌شود.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد بازار مبادلات قراردادهای آتی می‌توانید از مطلب آموزشی «بازار مبادلات قراردادهای آتی چیست؟» دیدن نمایید.

به‌عنوان یک مثال ساده، قرارداد آتی برای یک کالاهای فیزیکی مانند گندم یا طلا را در نظر بگیرید. در برخی از بازارهای آتی سنتی، این قراردادها مشمول تحویل کالا می‌شوند، یعنی باید کالای ذکرشده در قرارداد به‌صورت فیزیکی تحویل مشتری داده شود.

در نتیجه طلا یا گندم باید جهت انتقال فیزیکی در جایی انبار شوند که خود هزینه‌های جانبی به وجود می‌آورد (هزینه‌هایی که تحت عنوان هزینه‌های حمل – carrying costs – شناسایی می‌شوند).

با این حال بسیاری از بازارهای آتی امروزه بر مبنای پول نقد کار می‌کنند، بدین معنی که تنها معادل پولی ارزش کالاهای مذکور در قرارداد در تاریخ اجرا باید بین دو طرف مبادله شود و خبری از تحویل فیزیکی کالاها نخواهد بود.

به‌علاوه، قیمت طلا یا گندم در بازار آتی ممکن است براساس اینکه چقدر تا زمان اجرایی شدن قرار باقی‌مانده، متفاوت باشد. هرچه این بازه زمانی بیشتر باشد، هزینه‌های حمل نیز بیشتر شده، عدم قطعیت قیمت در آینده بالاتر رفته و احتمال اختلاف بیشتر قیمت بین بازار لحظه‌ای و آتی افزایش پیدا می‌کند.

چرا کاربران قراردادهای آتی را معامله می‌کنند؟

قرارداد آتی یک توافق برای خرید یا فروش یک دارایی، ارز یا ابزاری دیگر با قیمتی از پیش تعیین‌شده و در یک تاریخ مشخص در آینده می‌باشد. برخلاف بازارهای لحظه‌ای سنتی، در بازار آتی معاملات در لحظه انجام نمی‌شوند. بلکه دو طرف معامله یک قرارداد را تنظیم می‌کنند که طبق اجرای آن به تاریخی در آینده موکول می‌شود.

چرا کاربران قراردادهای آتی را معامله می‌کنند؟

  • پوشش و مدیریت ریسک: دلیل اصلی ابداع بازارها و قراردادهای آتی همین مسئله بود.
  • زیان اندک: معامله‌گران می‌توانند در خصوص عملکرد یک دارایی حتی با وجود عدم مالکیت آن، معامله انجام دهند.
  • عامل اهرمی (leverage): معامله‌گران می‌توانند وارد موقعیت‌های معاملاتی‌ای شوند که از موجودی حسابشان بزرگ‌تر است.

قراردادهای آتی دائمی چیست؟

یک قرارداد آتی دائمی نوعی خاص از قرارداد آتی است اما برخلاف فرم سنتی این قراردادها، فاقد هرگونه تاریخ انقضا (expiry date) می‌باشد.

پس هرکسی می‌تواند موقعیت معاملاتی‌اش را تا زمانی که دوست دارد نگهداری کند. به‌غیر از آن، معامله قراردادهای دائمی براساس قیمت شاخص پایه دارایی (underlying price index) انجام می‌شود.

این شاخص قیمتی از میانگین قیمت دارایی با استناد به بازارهای لحظه‌ای اصلی و حجم معاملاتی آن‌ها تعیین می‌شوند.

به همین سبب برخلاف قرارداد آتی معمول، قراردادهای دائمی به‌طور معمول با قیمتی برابر یا بسیار نزدیک به بازارهای لحظه‌ای مبادله می‌شوند.

هر چند در دوران سخت بازار، ممکن است قیمت‌ها از میزان موجود در بازارهای لحظه‌ای منحرف شوند. با این حال بیشترین تفاوت بین قراردادهای آتی سنتی و قراردادهای آتی دائمی «تاریخ اجرایی شدن» این قراردادها است.

مارجین اولیه چیست؟

تأمین وجه شامل یک سری از پرداخت‌های عادی بین خریداران و فروشندگان، طبق نرخ تأمین وجه (funding rate) کنونی است. وقتی این نرخ بالای صفر (مثبت) باشد، معامله‌گران تا زمانی که در موقعیت معاملاتی خرید (long) هستند باید به آن‌هایی که در موقعیت معاملاتی فروش (short) هستند، مبالغی را بپردازند.

مارجین اولیه چیست؟

مارجین اولیه (initial margin) حداقل مبلغ پولی است که شما برای باز کردن یک موقعیت معاملاتی با عامل اهرمی باید بپردازید. برای مثال شما می‌توانید 1000 BND با مارجین اولیه 100 BNB خریداری کنید (که در اینجا عامل اهرمی 10x است). پس مارجین اولیه شما برابر با 10٪ از کل معامله خواهد بود. مارجین اولیه چیزی است که از موقعیت معاملاتی اهرمی شما حفاظت کرده و نقش وثیقه دارد.

مارجین نگهداری چیست؟

مارجین نگهداری (maintenance margin) حداقل مبلغ وثیقه‌ای است که شما باید در حساب خود برای باز نگه‌داشتن موقعیت معاملاتی‌تان داشته باشید.

اگر موجودی مارجین شما به پایین‌تر از این حد برسد شما یا مارجین کال (margin call) می‌شوید – و از شما خواسته می‌شود که مقداری پول به‌حساب خود واریز کنید – و یا حسابتان بسته می‌شود. بیشتر صرافی‌های رمز ارز مورد دوم را انجام می‌دهند. (موقعیت معاملاتی شما را بسته می‌بندند.)

به‌بیان دیگر، مارجین اولیه ارزشی است که شما برای ورود به یک موقعیت معاملاتی پرداخت می‌کنید و مارجین نگهداری اشاره به حداقل موجودی حسابی دارد که برای باز نگه‌داشتن موقعیت معاملاتی شما نزد کارگزاری مورد نیاز است. مارجین نگهداری مقدار متغیر دارد که براساس قیمت بازار و موجودی حساب شما تغییر پیدا می‌کند.

تسویه چیست؟

اگر ارزش وثیقه شما از میزان مارجین نگهداری کمتر شود، ممکن است حساب آتی شما تسویه شود. در بایننس، تسویه‌حساب به روش‌های مختلفی با استناد بر ریسک و ضریب اهرمی هر کاربر (که براساس میزان وثیقه پرداختی و زیان خالص آن‌هاست) صورت می‌گیرد. هر چه موقعیت معاملاتی بزرگ‌تر باشد نیاز به مارجین بیشتری دارد.

این مکانیسم در بازارها و صرافی‌های مختلف متفاوت است، اما بایننس هزینهٔ اسمی 0.5٪ برای تصفیه درجه اول (زیان خالص کمتر از 500000 تتر) لحاظ می‌کند. اگر هرگونه وجه اضافی پس از تسویه به‌حساب واریز شود، باقی‌مانده به کاربر بازگردانده خواهد شد. اگر کمتر از این حد باشد، کاربر ورشکسته اعلام می‌شود.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد انجام معاملات در صرافی بایننس می‌توانید از مطلب آموزشی «انجام معاملات در صرافی بایننس چگونه است؟» دیدن نمایید.

به یاد داشته باشید که وقتی موقعیت شما تسویه می‌شود شما باید هزینه‌های اضافی بپردازید. برای جلوگیری از چنین چیزی شما یا باید پیش از رسیدن موقعیت معاملاتی‌تان به قیمت تسویه آن را ببندید و یا وجوه بیشتری را به موجودی وثیقه خود واریز نمایید – اتفاقی که باعث دور شدن قیمت تسویه از قیمت کنونی بازار خواهد شد.

نرخ تأمین وجه چیست؟

تأمین وجه شامل یک سری از پرداخت‌های عادی بین خریداران و فروشندگان، طبق نرخ تأمین وجه (funding rate) کنونی است. وقتی این نرخ بالای صفر (مثبت) باشد، معامله‌گران تا زمانی که در موقعیت معاملاتی خرید (long) هستند باید به آن‌هایی که در موقعیت معاملاتی فروش (short) هستند، مبالغی را بپردازند.

به‌طور عکس، نرخ تأمین وجه منفی به این معنی است که آن‌هایی که در موقعیت فروش هستند باید مبالغی به آن‌هایی که در موقعیت خرید هستند پرداخت کنند.

نرخ تأمین وجه از دو عنصر تشکیل‌شده است: نرخ بهره (interest rate) و هزینهٔ پرداخت‌شده (premium). در بازار آتی بایننس، نرخ بهره در 0.03٪ ثابت نگه داشته شده و میزان هزینهٔ پرداختی بسته به تفاوت قیمت بین بازارهای آتی و لحظه‌ای متفاوت است. بایننس هیچ‌گونه هزینه‌ای را بابت انتقال نرخ تأمین وجه بین کاربران دریافت نمی‌کند.

پس وقتی که یک قرارداد آتی دائمی با هزینهٔ پرداختی (بالاتر از بازارهای لحظه‌ای) مبادله می‌شود، آن‌هایی که در موقعیت معاملاتی خرید هستند به دلیل نرخ تأمین وجه مثبت، باید مبالغی را به آن‌هایی که در موقعیت معاملاتی فروش هستند پرداخت کنند.

انتظار می‌رود چنین شرایطی قیمت‌ها را پایین بیاورند زیرا آن‌هایی که در موقعیت خرید هستند از معاملهٔ خود خارج شده و افراد بیشتری وارد موقعیت فروش می‌شوند.

قیمت نشانه (مارک) چیست؟

قیمت مارک تخمینی از ارزش واقعی یک قرارداد (fair price) در مقایسه با قیمت معاملاتی آن (last price) است. محاسبه قیمت مارک از تسویه غیرمنصفانه در زمانی که نوسان در بازار بسیار زیاد است جلوگیری می‌کند.

پس در عین اینکه قیمت شاخص مرتبط به قیمت در بازارهای لحظه‌ای است 7 قیمت مارک نشان‌دهندهٔ ارزش منصفانه قراردادهای آتی دائمی هستند. در صرافی بایننس قیمت مارک براساس شاخص قیمت و نرخ تأمین وجوه است و همچنین بخش اصلی‌ای در محاسبات «unrealized PnL» به‌شمار می‌رود.

PnL چیست؟

ذخیره بیمه چیست؟ اگر بخواهیم ساده بگوییم، ذخیره بیمه چیزی است که از منفی شدن حساب معامله‌گران زیان‌دیده جلوگیری می‌کند و در عین حال به معامله‌گران برنده اطمینان پرداخت سودشان را می‌دهد.

PnL چیست؟

PnL به معنی سود و زیاد است و می‌تواند محقق شده (realized) یا محقق نشده (unrealized) باشد. وقتی شما موقعیت‌های باز در یک بازار آتی دارید، PnL شما محقق نشده است.

بدین معنی که همچنان در پاسخ به حرکات بازار تغییر خواهد یافت. وقتی شما موقعیت‌تان را می‌بندید، PnL محقق نشده شما محقق می‌شود (به شکل بخشی یا کلی).

به دلیل اینکه PnL محقق شده به سود/زیان نشأت گرفته از موقعیت‌های بسته‌شده اشاره می‌کند، هیچ ارتباط مستقیمی با قیمت مارک نخواهد داشت، مگر تنها در قیمت اجرایی شدن سفارش‌ها.

از سویی دیگر PnL محقق نشده دائماً در حال تغییر است محرک اصلی تسویه در بازار است. به همین سبب از قیمت مارک برای اطمینان یافتن از محاسبه دقیق PnL تحقق‌نیافته استفاده می‌شود.

ذخیره بیمه چیست؟

اگر بخواهیم ساده بگوییم، ذخیره بیمه چیزی است که از منفی شدن حساب معامله‌گران زیان‌دیده جلوگیری می‌کند و در عین حال به معامله‌گران برنده اطمینان پرداخت سودشان را می‌دهد.

به‌عنوان مثال، فرض کنید آلیس 2000 دلار در قراردادهای آتی دائمی چیست؟ حساب آتی بایننس خود دارد که از آن برای ورود به یک موقعیت 10x BNB با قیمت 20 دلار به‌ازای هر سکه استفاده کرده است.

دقت کنید که آلیس این قرارداد را از بایننس بلکه از یک معامله‌گر دیگر خریداری کرده است. به هر حال اگر قیمت BNB از 20 دلار به 18 دلار برسد امکان بسته شدن موقعیت معاملاتی آلیس وجود دارد. این بدین معنی است که دارایی‌های او تسویه‌شده و وثیقه 2000 دلاری او به‌طور کامل از دست می‌رود.

اگر به هر دلیلی سیستم قادر به بستن موقعیت او در زمان مناسب نشده و قیمت بازار بیشتر افت کند، ذخیرهٔ بیمه برای جبران زیان‌ها – تا زمانی که موقعیت بسته شود – فعال می‌گردد.

در این حالت نیز تغییر چندانی برای آلیس رخ نمی‌دهد زیرا پول او تسویه‌شده و موجودی حسابش به صفر رسیده است، اما طرف مقابل این معامله «باب» را از دریافت سود خود مطمئن می‌کند.

بدون ذخیره بیمه، نه‌تنها حساب آلیس از 2000 دلار به صفر می‌رسید، بلکه حتی امکان منفی شدن موجودی حساب او نیز وجود داشت.

هر چند در عمل موقعیت خرید او پیش از آنکه مارجین نگهداری به سطح کمتر از حداقل موردنیاز برسد، بسته می‌شود. هزینه تسویه به‌طور مستقیم به ذخیره بیمه می‌رسد و وجوه مانده نیز به کاربر بازگردانده می‌شود.

پس ذخیره بیمه یک مکانیسم است که از وثیقه‌های دریافت شده از معامله‌گرانی که حسابشان تسویه‌شده است استفاده می‌کند تا ضررهای حساب‌های ورشکسته را جبران نماید. در شرایط عادی بازار، انتظار می‌رود که ذخیرهٔ بیمه به رشد خود (در نتیجه تسویه شدن یک سری از کاربران) ادامه بدهد.

جمع‌بندی

ذخیره بیمه زمانی که کاربران پیش از رسیدن حسابشان به نقطهٔ سربه‌سر یا منفی تسویه می‌شود، رشد پیدا می‌کند. اما در شرایط خاص ممکن است سیستم قادر نباشد تا تمامی معاملات را ببندد و در این زمان است که از ذخیرهٔ بیمه برای جبران ضرر و زیان‌های احتمالی استفاده می‌شود.

با وجود اینکه این اتفاق غیرمعمول است اما ممکن است حین نوسان‌های شدید بازار یا وجود نقدینگی کم در آن، از ذخیرهٔ بیمه استفاده شود.

کاهش بدهی خودکار چیست؟

کاهش بدهی خودکار (auto – deleveraging) اشاره به روشی از تسویه‌سازی طرف مقابل دارد که تنها زمانی مورداستفاده قرار می‌گیرد که ذخیرهٔ بیمه از ادامه فعالیت باز بماند (در طی شرایط خاص). با اینکه احتمال چنین رخدادی کم است، اما در چنین شرایطی یک سری از معامله‌گران سودده باید بخشی از سودشان را برای کمک به جبران زیان معامله‌گران زیان‌دیده اختصاص دهند.

متأسفانه به دلیل نوسان موجود در بازارهای رمز ارز و ضرایب اهرمی بالایی که به مشتریان پیشنهاد می‌شود، امکان پیشگیری کامل از چنین رویدادی وجود ندارد.

به‌بیان دیگر، تسویه طرف مقابل در قدم آخر و زمانی که ذخیرهٔ بیمه نتواند ضرر تمامی موقعیت‌های ورشکسته را جبران کند مورداستفاده قرار می‌گیرد.

به‌طور معمول، معاملاتی با بیشترین سود و اهرم سهم بیشتری در جبران این زیان‌ها خواهند داشت. بایننس از یک اندیکاتور خاص استفاده می‌کند که به کاربران در خصوص موقعیتشان در صف کاهش بدهی اطلاع می‌دهد.

در بازار آتی بایننس، سیستم ما از هر روش ممکن برای پیشگیری از پروسه کاهش بدهی خودکار استفاده می‌کند. اگر این اتفاق رخ دهد، تسویهٔ طرف مقابل بدون هیچ هزینهٔ بازاری انجام می‌شود و یک اطلاعیه به‌سرعت به معامله‌گران تحت اثر ارسال می‌گردد. کاربران می‌توانند در هر زمانی به موقعیت‌ها، ورودی دوباره داشته باشند.

اگر علاقه مند به یادگیری بیشتر در این حوزه هستید می‌توانید از نقشه راهنمای دیجی کوینر به نام «درخت یادگیری» دیدن نمایید که از نقطه ابتدایی تا انتهای مسیر را ریل گذاری کرده است.

شما با مطالعه درخت یادگیری تا حد مطلوبی دانش خود را افزایش داده‌اید اما برای حرفه ای شدن و انجام معاملات در این بازار نیاز به یک راهنمای مجرب و با تجربه دارید. مجموعه دیجی کوینر بر آن است که با برگزاری کلاس‌های آموزشی تجریبات چند ساله خود را در اختیار هم وطنان عزیز قرار دهد تا در این بحران اقتصادی بتوانند در آمد دلاری کسب نمایند. (تاریخ برگزاری کلاس‌ها متعاقبا از طریق وب‌سایت اعلام خواهد شد.)

تیم تحریریه دیجی کوینر

این مقاله به کوشش هیئت تحریریه دیجی کوینر تولید شده است. تک تک ما امیدواریم که با تلاش خود، تاثیری هر چند کوچک در آگاه قراردادهای آتی دائمی چیست؟ قراردادهای آتی دائمی چیست؟ سازی فعالان حوزه رمز ارزها و بازارهای مالی داشته باشیم.

قرارداد دائمی ارز دیجیتال چیست؟

قرارداد دائمی ارز دیجیتال

قرارداد دائمی (Perpetual Swap) نوعی محصول بازار مشتقه است که طی سالیان اخیر در بین معامله‌گران ارزهای دیجیتال محبوبیت زیادی پیدا کرده است؛ به‌ طوری‌ که حجم معاملات روزانه آن از 180 میلیارد دلار بیشتر می‌باشد. پیدایش این قراردادها به 13 مه سال 2016 بازمی‌گردد. قراردادهای دائمی، این فرصت را برای معامله‌گران فراهم می‌کند تا با پول کم، موقعیت‌های معاملاتی بزرگی را برای یک رمز ارز ایجاد کنند. این ویژگی منحصر به فرد، افراد بسیاری را به استفاده از این نوع قراردادها ترغیب می‌کند اما باید در نظر داشت که چنین فرصتی ریسک زیادی نیز به همراه دارد.

بازار مشتقات ارزهای دیجیتال چیست؟

مشتقات، ابزارهایی مالی هستند که ارزش ذاتی خود را از یک دارایی دیگر می‌گیرند. همانند سایر انواع مشتقات از جمله معاملات آتی و اختیار، قراردادهای دائمی نیز ابزاری برای سفته‌بازی و سوداگری بر روی ارزش یک دارایی خاص حین انعقاد قرارداد می‌باشد.

نحوه کار آن‌ها بسیار به قراردادهای آتی که این امکان را برای سرمایه‌گذاران فراهم می‌کند تا با پذیرفتن تعهد خرید یا فروش یک دارایی خاص در تاریخی معین در آینده با قیمتی از پیش تعیین‌شده، در رابطه با قیمت آینده آن دارایی حدس و گمان بزنند شباهت دارد. از سوی دیگر، در معاملات اختیار، اجباری برای پذیرش تعهد مطرح نیست اما معامله‌گر حق انجام این کار را دارد.

به‌ طور کلی، بازار مشتقات ارزهای دیجیتال به معامله‌گران روشی منعطف برای کسب سود از تحولات قیمتی دارایی‌های دیجیتالی ارائه می‌دهد؛ زیرا بدون این‌ که آن‌ها با این دارایی‌ها ارتباط مستقیمی داشته و یا با دردسرهای مربوط به نگهداری از آن‌ها مواجه باشند؛ به عبارت دیگر، در بازار مشتقات، با ارزهای دیجیتال سروکار دارید بی‌ آنکه واقعا این دارایی‌ها را در اختیار داشته باشید.

دوره ارزهای دیجیتال در بهترین آکادمی و مجتمع٬ برای اطلاعات بیشتر به لینک مراجعه نمایید

قرارداد آتی چیست؟

قرارداد آتی همان‌طور که از نام آن مشخص است، اساساً یک قرارداد مالی منعقد شده بین دو طرف برای خرید و فروش یک دارایی خاص با قیمتی تعیین‌شده در آینده است. به‌ عبارت‌ دیگر، قراردادهای آتی این امکان را برای طرفین فراهم می‌کنند تا در رابطه با قیمتی که قصد دارند یک دارایی را در آینده با آن معامله کنند، توافق داشته باشند.

اگرچه مدت قراردادهای آتی می‌تواند متفاوت باشد، اما تاریخ تسویه هر قرارداد همیشه ثابت است. بنابراین پیش از این که طرفین قرارداد ببندند، باید در رابطه با تاریخ تسویه آن توافق نمایند.

قرارداد دائمی چیست؟

قراردادهای دائمی (Perpetual Swap) تا حدودی به قراردادهای آتی شباهت دارند و این امکان را برای معامله‌گران فراهم می‌کنند تا قراردادهای آتی دائمی چیست؟ در رابطه با قیمت آینده دارایی‌های دیجیتال گمانه‌زنی کنند. تفاوت اصلی میان آنها این می­باشد که برخلاف یک قرارداد آتی معمولی، قراردادهای دائمی تاریخ انقضا ندارند. این موضوع معامله‌گران را نسبت به ایجاد دوباره موقعیت خرید و فروش استقراضی بی‌نیاز می‌سازد. به همین خاطر، قیمت قراردادهای دائمی باید با قیمت دارایی مرتبط در بازار اسپات مرتبط باشد. در رابطه با قراردادهای آتی اما نیازی به حفظ قیمت وجود ندارد چرا که ارزش قرارداد و دارایی اصلی به‌طور خودکار با نزدیک شدن به تاریخ انقضا به یکدیگر نزدیک می‌شوند.

به دلیل عدم وجود تاریخ انقضا در قراردادهای دائمی، صرافی ها از مکانیسم فاندینگ ریت (Funding Rate) یا تامین وجه برای کنترل قیمت استفاده می‌کنند. این مکانیسم در حقیقت با هدف ایجاد تعادل میان موقعیت‌های خرید و فروش استقراضی وجود دارد.

فاندینگ ریت چگونه در صرافی‌ها محاسبه می‌شود؟

مکانیسم فاندینگ ریت به حفظ قیمت قراردادهای دائمی همگام با قیمت دارایی مرتبط با آنها کمک می‌کند. به بیان ساده‌تر، فاندینگ ریت از واگرایی قیمتی بین دو بازار فیوچرز و اسپات جلوگیری می‌نماید. به‌ عنوان ‌مثال، در صورتی‌ که قیمت فعلی بیت کوین در صرافی‌های ارز دیجیتال 50 هزار دلار باشد، فاندینگ ریت این اطمینان را فراهم خواهد کرد که قیمت قرارداد دائمی بیت کوین نیز نزدیک به 50 هزار دلار نگه داشته شود.

به‌ طور کلی، صرافی‌ها از یک نشانگر نوسان قیمت برای تعیین مقدار مبلغی که معامله‌گران با موقعیت‌های خرید یا فروش استقراضی بایستی پرداخت کنند، استفاده می‌نمایند و هنگامی که فاندینگ ریت مثبت باشد، قیمت قرارداد دائمی بالاتر از قیمت دارایی اصلی است. در این سناریو، معامله‌گرانی که در موقعیت‌های خرید استقراضی یا لانگ قرار دارند بایستی مبلغ ناچیزی را به معامله‌گرانی که در موقعیت فروش استقراضی یا شورت هستند بپردازند.

در مقابل، در صورتی‌ که با کاهش قیمت قرارداد دائمی از قیمت دارایی اصلی فاندینگ ریت منفی شود، معامله‌گران با موقعیت‌های شورت، بایستی مبلغی را به معامله‌گران لانگ پرداخت نمایند.

مبلغ پرداختی یا دریافتی به‌ اندازه موقعیت باز هر معامله‌گر بستگی دارد. به‌ عنوان‌ مثال، در صورتی که فاندینگ ریت قرارداد دائمی جفت ارز بیت کوین/دلار ۰.۰۱۰ درصد باشد، معامله‌گری که معامله لانگ بازی به ارزش ۴۰ هزار دلار ایجاد کرده است بایستی ۴ دلار کارمزد پرداخت کند. این کارمزد از حاصل‌ضرب مبلغ قرارداد در فاندینگ ریت به دست آمده است.

چرا به قرارداد دائمی نیاز داریم؟

اکنون بهتر است که علت وجود و نیاز ما برای استفاده از قرارداد دائمی را توضیح دهیم. فرض کنید بر اساس روش‌های تحلیلی، به این نتیجه رسیده‌اید که قیمت بیت‌کوین صعودی خواهد بود. شما برای استفاده از این تحلیل سه انتخاب دارید:

  • بازار اسپات

بازار اسپات یا نقدی، معمول‌ترین بازار ارز دیجیتال است. در معاملات اسپات با پرداخت پول، دارایی مورد معامله بلافاصله از فروشنده به خریدار منتقل می‌شود. کافی است یک صرافی معتبر را انتخاب کنید و مقداری بیت‌کوین بخرید.

مزایای بازار اسپات

این روش بسیار ساده است. در تمام صرافی‌ها می‌توان به سادگی از طریق معاملات اسپات دارایی‌های دیجیتال را خریداری کرد.

معایب بازار اسپات

در معاملات عادی اسپات، نمی‌توان از اهرم برای افزایش سود استفاده کرد.

دارایی شما در اختیار صرافی است و شما کنترلی بر آن ندارید. به هر دلیلی صرافی هک و یا با مشکلی مواجه شود، دارایی شما در معرض خطر خواهد بود.

توجه کنید که نوع خاصی از بازار اسپات وجود دارد که به آن بازار مارجین (اهرمی) می‌گویند. در این بازار با استفاده از اعتبار می‌توانید قدرت خرید خود را افزایش دهید. روش کار به این صورت است که سرمایه‌ی خود را به عنوان وثیقه قرار می‌دهید و چند برابر آن اعتبار دریافت می‌کنید.

  • قرارداد آپشن (اختیار معامله)​

یک رویکرد پیشرفته‌تر، استفاده از قرارداد آپشن (اختیار معامله) است. با استفاده از قرارداد آپشن شما اختیار این را دارید بیت‌کوین را در تاریخ مشخص با قیمت از پیش تعیین شده بخرید و یا بفروشید. در قراردادهای آپشن شما تعهد نمی‌دهید و در زمان سررسید، مختارید از اختیار معامله استفاده کنید یا خیر. چون در مثال ما، تحلیل بر صعودی بودن است از اختیار خرید می‌توانید استفاده کنید. در روندهای نزولی نیز قراردادهای اختیار فروش در دسترس هستند. در بازارهای دو طرفه این به معنای کسب سود از روند نزولی است.

قرارداد دائمی (Perpetual Contract) ارز دیجیتال چیست؟

قرارداد فیوچرز دائمی (Perpetual Futures Contract) نوع خاصی از قرارداد فیوچرز است که تاریخ انقضا ندارد. معامله‌گران با استفاده از این قراردادها می‌توانند بدون نگهداری دارایی، از روند قیمت سود کسب کنند. قراردادهای دائمی به دلیل انعطاف‌پذیری و نقدشوندگی پرکاربردترین نوع قراردادهای آتی در بازار ارز دیجیتال هستند. در این مطلب از چشم بورس با این نوع قرارداد آشنا می‌شویم و نحوه‌ی معامله با آن را آموزش می‌دهیم.

قراداد دائمی فیوچرز Perpetual Contract

چرا به قرارداد دائمی نیاز داریم؟

پیش از بررسی نحوه‌ی عملکرد قراردهای دائمی، بهتر است علت وجود آنها را شرح دهیم. فرض کنید بر اساس روش‌های تحلیلی، به این نتیجه رسیده‌اید که قیمت بیت‌کوین صعودی خواهد بود. شما برای استفاده از این تحلیل سه انتخاب دارید:

1. بازار اسپات

بازار اسپات یا نقدی معمول‌ترین بازار ارز دیجیتال است. در معاملات اسپات با پرداخت پول، دارایی مورد معامله بلافاصله از فروشنده به خریدار منتقل می‌شود. کافی است یک صرافی معتبر را انتخاب کنید و مقداری بیت‌کوین بخرید. مزایا و معایب این روش چیست؟

مزایای بازار اسپات

  • این روش بسیار ساده است. در تمام صرافی‌ها می‌توان به سادگی از طریق معاملات اسپات دارایی‌های دیجیتال را خریداری کرد.

معایب بازار اسپات

  • در معاملات عادی اسپات، نمی‌توان از اهرم برای افزایش سود استفاده کرد.
  • دارایی شما در اختیار صرافی است و شما کنترلی بر آن ندارید. به هر دلیلی صرافی هک و یا با مشکلی مواجه شود، دارایی شما در معرض خطر خواهد بود.

نوع خاصی از بازار اسپات وجود دارد که به آن بازار مارجین (اهرمی) می‌گویند. در این بازار با استفاده از اعتبار می‌توانید قدرت خرید خود را افزایش دهید. روش کار به این صورت است که سرمایه‌ی خود را به عنوان وثیقه قرار می‌دهید و چند برابر آن اعتبار دریافت می‌کنید.

2. قرارداد آپشن (اختیار معامله)

یک رویکرد پیشرفته‌تر، استفاده از قرارداد آپشن (اختیار معامله) است. با استفاده از قرارداد آپشن شما اختیار این را دارید بیت‌کوین را در تاریخ مشخص با قیمت از پیش تعیین شده بخرید و یا بفروشید. در قراردادهای آپشن شما تعهد نمی‌دهید و در زمان سررسید، مختارید از اختیار معامله استفاده کنید یا خیر.

چون در مثال ما، تحلیل بر صعودی بودن است از اختیار خرید می‌توانید استفاده کنید. در روندهای نزولی نیز قراردادهای اختیار فروش در دسترس هستند. در بازارهای دو طرفه این به معنای کسب سود از روند نزولی است. مزایا و معایب قرارداد آپشن چیست و چرا بهتر از قرارداد اسپات است؟

مزایای قرارداد آپشن

  • در قراردادهای آپشن میزان ضرر شما محدود می‌شود. میزان ضرر به اندازه مبلغی است که برای تنظیم قرارداد باید بپردازید، به این مبلغ حق پاداش (Premium) می‌گویند. به زبان ساده، اگر بازار قراردادهای آتی دائمی چیست؟ مسیر پیش‌بینی شده را طی نکرد و مجبور به استفاده از اختیار خرید شدید، تنها به اندازه حق پاداش ضرر خواهید کرد.
  • از آنجایی که شما دارایی را نمی‌خرید و تنها یک قرارداد برای خرید در آینده می‌بندید، ریسک هک شدن و در مخاطره افتادن دارایی وجود ندارد. تنها چیزی که در صرافی ذخیره می‌شود اطلاعات مربوط به قرارداد است.

معایب قرارداد آپشن

  • قرارداد داری یک سررسید با تاریخ مشخص است. اگر پس از پایان قرارداد همچنان تحلیل شما بر صعودی بودن است باید یک قرارداد تازه منعقد کنید. این به معنای پرداخت دوباره‌ی حق پاداش است.
  • این قراردادها دو نوع آمریکایی و اروپایی دارند. در آپشن آمریکایی می‌توانید پیش از سررسید از اختیار معامله استفاده کنید. اما آپشن‌های اروپایی انعطاف‌پذیر نیستند و تنها در تاریخ انقضا قابل اعمال هستند.

قراردادهای آپشن برای سازمان‌ها بسیار مناسب است. زیرا ریسک نگهداری دارایی و هزینه‌های مربوط به آن را صفر می‌کنند.

3. قرارداد فیوچرز دائمی

گزینه‌ی سوم استفاده از قرارداد فیوچرز دائمی است. قرارداد دائمی بسیار به قرارداد آپشن شباهت دارد، اما دو تفاوت مهم وجود دارد:

  1. شما برای خرید و یا فروش اختیار ندارید، بلکه تعهد می‌دهید.
  2. قراردادهای فیوچرز دائمی سررسید ندارند. تا زمانی که اصطلاحا کال مارجین (لیکویید) نشده‌اید می‌توانید پوزیشن را حفظ کنید.

فرض کنید 10000 دلار بیت‌کوین با اهرم 10 خریده‌اید. اگر بازار ده درصد رشد کند پول شما دو برابر خواهد شد و برعکس اگر بازار 10 درصد ریزش کند، موجودی شما صفر می‌شود. در چنین شرایطی اصطلاحا کال مارجین شده‌اید. یا باید حساب خود را شارژ کنید یا پوزیشن به صورت خودکار بسته خواهد شد.

مزایای قرارداد دائمی فیوچرز

  • تمام مزایای قرارداد آپشن را دارند. میزان ضرر اینجا نیز محدود است. فرض کنید که 10000 دلار دارید و به جای ورود تمام سرمایه، 1000 دلار را با اهرم 10 برابر وارد معامله می‌کنید. حداکثر زیان شما 1000 دلار خواهد بود. همچنین اینجا نیز چون دارایی را نمی‌خرید خطر هک و سرقت وجود ندارد.
  • درک قراردادهای دائمی ساده‌تر و کار با آن راحت‌تر است. این قراردادها تاریخ انقضا ندارند و شما فقط با قیمت و بالا و پایین رفتن آن کار دارید.
  • اهرم بیشتر و نقدینگی (لیکوییدیتی) بالاتر دیگر مزیت این قراردادهاست. اهرم در قراردادهای آتی دائمی بسیار بالاتر از قراردادهای آپشن است. همچنین معامله‌گران بیشتری در این بازار هستند و پوزیشن‌ها را می‌توانید به راحتی نقد کنید؛ اصطلاحا بازار لیکویید است. لیکویید بودن یعنی دارایی به سرعت قابل نقد است بدون اینکه تاثیر زیادی بر ثبات قیمت داشته باشد.

معایب قرارداد دائمی فیوچرز

  • به این دلیل که قرارداد فیوچرز دائمی تاریخ انقضا ندارد هیچگاه تسویه نمی‌شود. صرافی‌ها برای اطمینان از همگرایی قیمت بین بازار اسپات و فیوچرز از مکانیزمی به نام فاندینگ ریت استفاده می‌کنند. در بخش بعدی در این مورد بیشتر توضیح خواهیم داد.

فاندینگ ریت در قرارداد دائمی

فاندینگ ریت (Funding Rate) مکانیسمی برای اطمینان از ثبات قیمت در قراردادهای دائمی محسوب می‌شود. کارکرد اصلی فاندینگ ریت، اصلاح هر گونه انحرافی بین قیمت قرارداد دائمی و قیمت اسپات است. به این صورت که در صورت پایین‌تر بودن قیمت قرارداد دائمی انگیزه برای خریداران ایجاد می‌شود و بالعکس.

هنگامی که قیمت قرارداد دائمی بالاتر از قیمت لحظه‌ای باشد به این معناست که تقاضا در پوزیشن لانگ (Long) بیشتر از پوزیشن شورت (Short) است. پس صرافی به صورت برنامه‌ریزی شده (مثلا در بایننس و کوکوین هر 8 ساعت یک بار) کارمزد فاندینگ ریت را از پوزیشن لانگ کم کرده و به پوزیشن شورت اضافه می‌کند. بر عکس اگر قیمت دائمی کمتر از اسپات باشد به معنای تقاضای بیشتر روی پوزیشن شورت است. در این حالت صرافی فاندینگ ریت را از پوزیشن شورت کم کرده و به پوزیشن لانگ اضافه خواهد کرد.

آموزش معامله با قرارداد دائمی

اگر تا به امروز با قراردادهای دائمی معامله نکرده‌اید، در اولین معامله با موارد جدیدی روبرو خواهید شد. با این فرض که هیچ گونه آشنایی با این قراردادها ندارید در ادامه مراحل مختلف آن را برای شما شرح می‌دهیم.

1. باز کردن پوزیشن

وقتی تصمیم می‌گیریم که بر اساس تحلیل وارد یک قرارداد دائمی شویم، باید سه سوال را از خود بپرسیم:

  • انتظار دارم قیمت دارایی به کدام سمت برود؟
  • میزان سرمایه‌گذاری من چقدر است؟
  • چقدر می خواهم ریسک کنم؟

فرض کنید قیمت در بازار لحظه‌ای برای هر واحد بیتکوین 10000 دلار است. شما تصور می‌کنید که قیمت آن افزایش خواهد یافت. باید این مراحل را طی کنید:

ابتدا باید حساب خود را شارژ کنید، فرض می‌کنیم 1000 تتر در اختیار دارید و آن را به حساب صرافی واریز می‌کنید. این 1000 دلار اصطلاحا مارجین (حاشیه) معامله‌ی شما خواهد بود. در مرحله‌ی دوم باید برای اندازه‌ی پوزیشن تصمیم بگیرید. فرض کنید میخواهید روی یک بیت‌کوین 10000 هراز دلاری سرمایه‌گذاری کنید، باید از اهرم 10 برابر استفاده کنید.

مارجین/ارزش تخمینی پوزیشن=اهرم

هرچه معامله گر از اهرم بالاتری استفاده کند، در شرایط آشفته‌ی بازار ریسک لیکویید شدن بالاتر خواهد رفت. اگر صرافی نتواند پوزیشن معاملاتی را به موقع تسویه کند، متحمل ضرر خواهد شد. زمانی که حاشیه را از دست بدهید اصطلاحا کال مارجین می‌شوید. چنان‌چه حساب خود را شارژ نکنید صرافی موقعیت معاملاتی شما را خواهد بست. این نکته بسیار مهم است؛ حتی اگر به تحلیل خود بسیار اطمینان دارید برای استفاده از اهرم زیاده‌روی نکنید.

2. نگهداری موقعیت

فرض کنید بیت‌کوینی که به قیمت 10000 دلار خریداری کرده‌اید، پس از مدتی در بازار فیوچرز به 10500 دلار می‌رسد. همزمان قیمت نقدی 10600 دلار است. برای جلوگیری از واگرایی بین این دو قیمت از مکانیزم فاندینگ ریت استفاده می‌شود.

در مثال ما، از آنجایی که قیمت نقدی بالاتر از قیمت دائمی است، به صورت خودکار فاندینگ ریت از پوزیشن‌های Short کم شده و به پوزیشن‌های Long اضافه می‌شود. در این مثال کارمزد فاندینگ ریت به شما پرداخت خواهد شد. توجه کنید هر چقدر اهرم بیشتر باشد تاثیر فاندینگ ریت بیشتر خواهد شد. به عنوان مثال برای اهرم 10، کارمزد فاندینگ ریت 10 برابر می‌شود.

3. بستن موقعیت

فرض کنید قیمت بیت‌کوین به 11000 دلار رسیده و می‌خواهید موقعیت خود را ببندید. دو راه برای این کار وجود دارد:

  • موقعیتی در جهت مخالف با اندازه‌ی موقعیت فعلی باز کنید و هزینه‌ی معامله را برای موقعیت جدید پرداخت نمایید. با این کار موقعیت معاملاتی تسویه می‌شود.
  • یا با کلیک روی دکمه بستن پوزیشن، صرافی به صورت اتوماتیک این کار را برای شما انجام می‌دهد.

برای این مثال چون از اهرم 10 استفاده کرده‌اید، سود شما 1000 دلار خواهد بود. یعنی سرمایه‌ی اولیه‌ی شما 100 درصد رشد خواهد کرد. البته این روی خوش ماجراست. در صورتی که بیت‌کوین ده درصد اصطلاح می‌کرد، تمام سرمایه‌ی اولیه را از دست می‌دادید.

نتیجه‌گیری

امیدواریم پس از خواندن این مطلب با انواع قراردادها و کارکرد آنها آشنا شده باشید. همچین سعی کردیم به صورت مختصر نحوه‌ی کار با قراردادهای دائمی را آموزش دهیم. قراردادهای دائمی ابزاری مدرن با مزایای فوق‌العاده است.

خوب است بدانید قرادادهای آپشن و فیوچرز سنتی نیز کارکرد خود را دارند. معامله‌گران سازمانی هنوز هم از این قراردادها استفاده می‌کنند و همچنین ماینرهای بیت‌کوین. فرض کنید که در چند ماه آینده X مقدار بیت‌کوین استخراج خواهید کرد. می‌توانید از طریق قرارداد فیوچرز و یا اختیار معامله آن را به فروش برسانید. اگر از قرارداد دائمی استفاده کنید به صورت مداوم باید کارمزد فاندینگ ریت بپردازید که چندان منطقی نیست!

قراردادهای آتی دائمی چیست؟

قراردادهای آتی دائمی چیست؟

قرارداد آتی توافق نامه ای برای خرید یا فروش کالا ، ارز یا ابزار دیگری با قیمت از پیش تعیین شده در یک زمان مشخص در آینده است.

برخلاف بازار معاملات سنتی ، در بازارهای آتی ، معاملات بلافاصله تسویه نمی شوند. در عوض ، دو طرف قرارداد قراردادی را معامله می کنند که تسویه حساب را در تاریخ آینده مشخص می کند. همچنین ، بازار آتی به کاربران امکان خرید یا فروش مستقیم کالا یا دارایی دیجیتال را نمی دهد. در عوض ، آنها نمایندگی قراردادی از آن را معامله می کنند و تجارت واقعی دارایی ها (یا پول نقد) در آینده اتفاق می افتد - هنگامی که قرارداد اعمال می شود.

به عنوان یک مثال ساده ، در مورد قرارداد آتی کالای فیزیکی مانند گندم یا طلا در نظر بگیرید. در برخی از بازارهای آتی سنتی ، این قراردادها برای تحویل مشخص شده اند ، به این معنی که کالا به صورت فیزیکی تحویل داده می شود. در نتیجه ، طلا یا گندم باید ذخیره و حمل شود که باعث ایجاد هزینه های اضافی می شود (معروف به هزینه حمل). با این حال ، بسیاری از بازارهای آتی اکنون تسویه نقدی دارند ، به این معنی که فقط ارزش نقدی معادل آن تسویه می شود (هیچ مبادله فیزیکی کالا وجود ندارد).

بعلاوه ، قیمت طلا یا گندم در بازارهای آتی بسته به اینکه تاریخ تسویه قرارداد چند سال است ممکن است متفاوت باشد. هرچه فاصله زمانی بیشتر باشد ، هرچه هزینه حمل بیشتر باشد ، عدم اطمینان بالقوه قیمت در آینده بیشتر خواهد بود و شکاف بالقوه قیمت بین بازار معاملات و معاملات آتی بیشتر خواهد بود.

چرا کاربران قراردادهای آتی را معامله می کنند؟

  • پوشش و مدیریت ریسک: این دلیل اصلی اختراع معاملات آتی بود.
  • مواجهه کوتاه مدت: معامله گران می توانند در برابر عملکرد دارایی شرط بندی کنند حتی اگر آن را نداشته باشند.
  • اهرم: معامله گران می توانند موقعیت هایی بزرگتر از مانده حساب خود وارد کنند. در Binance ، قراردادهای آتی دائمی را می توان با اهرمی تا 125 برابر معامله کرد .

قراردادهای آتی دائمی چیست؟

قرارداد آتی دائمی چیست؟

قرارداد دائمی نوع خاصی از قرارداد آتی است ، اما بر خلاف شکل سنتی آتی ، تاریخ انقضا ندارد. بنابراین می توان تا جایی که دوست دارند موقعیت داشته باشد. به غیر از این ، معاملات قراردادهای دائمی براساس قیمت شاخص اساسی انجام می شود. قیمت شاخص با توجه به بازارهای عمده بازار و حجم معاملات نسبی آنها از متوسط ​​قیمت یک دارایی تشکیل شده است.

بنابراین ، برخلاف معاملات آتی معمولی ، قراردادهای دائمی غالباً با قیمتی معادل یا بسیار مشابه بازارهای معامله می شوند. با این حال ، در شرایط شدید بازار ، ممکن است قیمت مارک از قیمت بازار خارج شود. هنوز هم ، بیشترین تفاوت بین قراردادهای آتی سنتی و قراردادهای دائمی ، تاریخ تسویه حساب قبلی است.

حاشیه اولیه چقدر است؟

حاشیه اولیه حداقل مقداری است که باید برای باز کردن یک موقعیت اهرمی پرداخت کنید. به عنوان مثال ، شما می توانید 1000 BNB با حاشیه اولیه 100 BNB (با اهرم 10 برابر) خریداری کنید. بنابراین حاشیه اولیه شما 10٪ از کل سفارش خواهد بود. حاشیه اولیه همان چیزی است که از موقعیت اهرمی شما پشتیبانی می کند و به عنوان وثیقه عمل می کند .

حاشیه نگهداری چیست؟

حاشیه نگهداری حداقل میزان وثیقه ای است که باید برای باز نگه داشتن موقعیت های معاملاتی در اختیار داشته باشید. اگر موجودی حاشیه شما به زیر این سطح کاهش یابد ، یا یک تماس حاشیه دریافت خواهید کرد (از شما می خواهد بودجه بیشتری به حساب خود اضافه کنید) یا منحل می شوید. اکثر مبادلات ارز رمزنگاری شده مورد دوم را انجام می دهند.

به عبارت دیگر ، حاشیه اولیه مقداری است که شما هنگام باز کردن یک موقعیت تعهد می کنید و حاشیه نگهداری به حداقل تعادل مورد نیاز برای باز نگه داشتن موقعیت ها اشاره دارد. حاشیه نگهداری یک مقدار پویا است که با توجه به قیمت بازار و مانده حساب شما (وثیقه) تغییر می کند.

تصفیه چیست؟

اگر ارزش وثیقه شما به زیر حاشیه نگهداری برسد ، ممکن است حساب آتی شما منحل شود. با توجه به خطر و اهرم هر کاربر (براساس وثیقه و قرار گرفتن در معرض خالص) ، در Binance ، انحلال به روش های مختلفی اتفاق می افتد. هرچه موقعیت کل بزرگتر باشد ، حاشیه مورد نیاز بیشتر است.

این مکانیزم بسته به بازار و مبادله متفاوت است ، اما Binance 0.5٪ کارمزد اسمی برای تصفیه های Tier 1 (قرار گرفتن در معرض خالص زیر 500،000 USDT) می گیرد. اگر حساب پس از انحلال بودجه اضافی داشته باشد ، باقیمانده به کاربر بازگردانده می شود. اگر کمتر باشد ، کاربر ورشکسته اعلام قراردادهای آتی دائمی چیست؟ می شود.

توجه داشته باشید که در صورت انحلال ، هزینه های اضافی پرداخت خواهید کرد. برای جلوگیری از آن ، می توانید موقعیت های خود را قبل از رسیدن به قیمت تصفیه ببندید یا وجوه بیشتری به موجودی وثیقه خود اضافه کنید - باعث می شود قیمت انحلال از قیمت فعلی بازار فاصله بیشتری بگیرد.

میزان بودجه چقدر است؟

بودجه شامل پرداخت منظم بین خریداران و فروشندگان ، با توجه به میزان بودجه فعلی است. وقتی نرخ تأمین مالی بیش از صفر باشد (مثبت) ، معامله گرانی که طولانی هستند (خریداران قراردادی) مجبور به پرداخت بازرگانانی هستند که کوتاه مدت هستند (فروشندگان قرارداد). در مقابل ، نرخ تأمین مالی منفی به این معنی است که موقعیت های کوتاه مدت زیاد می پردازند.

نرخ بودجه بر اساس دو م componentsلفه است: نرخ بهره و حق بیمه. در بازار معاملات آتی Binance ، نرخ بهره 0.03٪ ثابت است و حق بیمه با توجه به تفاوت قیمت بین بازارهای آتی و بازارهای مختلف متفاوت است. Binance برای انتقال نرخ بودجه هیچ هزینه ای دریافت نمی کند زیرا این امر مستقیماً بین کاربران اتفاق می افتد.

بنابراین هنگامی که یک قرارداد آتی دائمی با حق بیمه (بالاتر از بازارهای معاملات) معامله می کند ، موقعیت های بلند مدت به دلیل مثبت بودن نرخ تأمین مالی ، باید کوتاه بپردازند. انتظار می رود با بستن موقعیت های بلند و باز شدن شورت جدید ، قیمت چنین وضعیتی را کاهش دهد.

قیمت مارک چقدر است؟

قیمت علامت برآورد ارزش واقعی قرارداد (قیمت منصفانه) در مقایسه با قیمت معاملات واقعی آن (آخرین قیمت) است. محاسبه قیمت علامت از تصفیه های ناعادلانه ای که ممکن است در شرایط بی ثباتی بازار اتفاق بیفتد جلوگیری می کند.

بنابراین در حالی که قیمت شاخص به قیمت بازارهای محلی مربوط است ، قیمت مارک نشان دهنده ارزش منصفانه یک قرارداد آتی دائمی است. از نظر Binance ، قیمت مارک بر اساس شاخص شاخص و نرخ بودجه استوار است و همچنین یک قسمت اساسی از محاسبه PnL غیر واقعی است.

PnL چیست؟

PnL مخفف سود و زیان است و می تواند تحقق یابد یا غیر واقعی باشد. هنگامی که در یک بازار آتی دائمی موقعیت های باز دارید ، PnL شما غیر واقعی است ، به این معنی که در پاسخ به حرکتهای بازار همچنان تغییر می کند. وقتی موقعیت های خود را می بندید ، PnL تحقق نیافته PnL (به طور جزئی یا کامل) تحقق می یابد.

از آنجا که PnL تحقق یافته به سود یا زیان ناشی از موقعیتهای بسته اشاره دارد ، هیچ ارتباط مستقیمی با قیمت مارک ندارد ، بلکه فقط با قیمت انجام شده سفارشات ارتباط دارد. از طرف دیگر ، PnL غیر واقعی ، دائماً در حال تغییر است و عامل اصلی تصفیه ها است. بنابراین ، قیمت مارک برای اطمینان از صحت و عادلانه بودن محاسبه PnL غیر واقعی استفاده می شود.

صندوق بیمه چیست؟

به بیان ساده ، صندوق بیمه همان چیزی است که مانع از افت تراز معامله گران به زیر صفر می شود ، در عین حال اطمینان می دهد که بازرگانان برنده سود خود را می گیرند.

برای نشان دادن این نکته ، بیایید فرض کنیم که آلیس 2000 دلار در حساب آتی Binance خود دارد ، که برای باز کردن یک موقعیت طولانی 10x BNB با 20 دلار در هر سکه استفاده می شود. توجه داشته باشید که آلیس در حال خرید قرارداد از یک معامله گر دیگر است و نه از Binance. بنابراین در طرف دیگر تجارت ، ما باب را داریم ، با موقعیت کوتاه از همان اندازه.

به دلیل اهرم 10 برابر ، آلیس اکنون دارای یک موقعیت 1000 BNB (به ارزش 20000 دلار) و 2000 دلار وثیقه است. با این حال ، اگر قیمت BNB از 20 دلار به 18 دلار کاهش یابد ، آلیس می تواند موقعیت خود را به طور خودکار بسته کند. این بدان معناست که دارایی های وی منحل و وثیقه 2000 دلاری وی به طور کامل از بین می رود.

اگر به هر دلیلی ، سیستم نتواند موقعیت های خود را به موقع ببندد و قیمت بازار بیشتر کاهش یابد ، صندوق بیمه فعال می شود تا این موقعیت را خاموش کند تا موقعیت بسته شود. این امر برای آلیس تغییر زیادی نمی کند ، زیرا او تصفیه شده و تعادل او صفر است ، اما این اطمینان را می دهد که باب قادر به کسب سود خود است. بدون صندوق بیمه ، مانده آلیس نه تنها از 2000 دلار به صفر کاهش می یابد بلکه می تواند منفی شود.

با این حال ، در عمل ، موقعیت طولانی او احتمالاً قبل از آن بسته خواهد شد ، زیرا حاشیه نگهداری او کمتر از حداقل مورد نیاز است. هزینه های تصفیه مستقیماً به صندوق بیمه می رود و وجوه باقیمانده به کاربران بازگردانده می شود.

بنابراین ، صندوق بیمه مکانیسمی است که برای استفاده از وثیقه های گرفته شده از بازرگانان تصفیه شده برای پوشش زیان حساب های ورشکسته طراحی شده است. در شرایط عادی بازار انتظار می رود صندوق بیمه با انحلال کاربران به طور مستمر رشد کند.

جمعبندی، صندوق بیمه بزرگتر می شود هنگامی که کاربران منحل شده قبل از مواضع خود در رسیدن به یک قراردادهای آتی دائمی چیست؟ استراحت و حتی ارزش یا منفی است. اما در موارد شدیدتر ، ممکن است سیستم نتواند همه موقعیت ها را ببندد و از صندوق بیمه برای جبران خسارات احتمالی استفاده خواهد شد. اگرچه غیر معمول است ، اما این اتفاق می تواند در دوره های نوسان زیاد یا نقدینگی کم بازار رخ دهد .

حذف خودکار چیست؟

تخریب خودکار به روشی برای تصفیه طرف مقابل اشاره دارد که فقط در صورت توقف عملکرد صندوق بیمه (در شرایط خاص) صورت می گیرد. اگرچه بعید است ، اما چنین اتفاقی نیاز به تاجران سودآور دارد که بخشی از سود خود را برای جبران ضرر و زیان معامله گران ضرر کنند. متأسفانه به دلیل نوسانات موجود در بازارهای ارزهای رمزنگاری شده و اهرم بالایی که به مشتریان ارائه می شود ، امکان جلوگیری کامل از این امکان وجود ندارد.

به عبارت دیگر ، تصفیه طرف مقابل آخرین مرحله است که صندوق بیمه نمی تواند همه موقعیت های ورشکسته را پوشش دهد. به طور معمول ، موقعیت هایی که بالاترین سود (و اهرم نیرو) دارند ، موقعیت هایی هستند که کمک بیشتری می کنند. Binance از شاخصی استفاده می کند که به کاربران می گوید در کجای صف خودکار حذف خودکار قرار دارند.

در بازار Binance Futures ، این سیستم برای جلوگیری از کاهش خودکار استفاده از هر قدم ممکن را برمی دارد و چندین ویژگی را برای به حداقل رساندن تأثیر آن دارد. در صورت وقوع ، تصفیه طرف مقابل بدون هیچ گونه هزینه ای در بازار انجام می شود و بلافاصله اخطار برای بازرگانان متضرر ارسال می شود. کاربران در هر زمان که بخواهند دوباره وارد موقعیت ها می شوند آزاد هستند.

قراردادهای آتی همیشگی (perpetual) و 8 اصطلاح مرتبط

قراردادهای آتی دائمی

قبل از توضیح قراردادهای آتی همیشگی یا دائمی (perpetual)، بیایید قراردادهای آتی را با هم مرور کنیم:

قرارداد آتی یک توافقنامه برای خرید یا فروش کالا، ارز یا دارایی دیگر با قیمتی از پیش تعیین شده در تاریخ آینده است.

برخلاف بازار سنتی، در بازار آتی (یا اصطلاحا فیوچرز) معاملات فورا تکمیل نمی‌شود بلکه طرفین معامله قراردادی را معامله می‌کنند که تکمیل معامله را به یک تاریخ در آینده موکول می‌کند.

در یک بازار آتی، معامله‌گران اجازه ندارند بصورت مسقیم آن دارایی دیجیتال یا کالا را خرید یا فروش کنند. بلکه آنها یک قرارداد که نماینده آن دارایی یا کالاست را معامله می‌کنند و معامله واقعی دارایی در آینده (سررسید قرارداد) انجام می‌گیرد.

به عنوان یک مثال ساده، بازاری که در آینده یک کالای فیزیکی مانند طلا یا زعفران معامله می‌شود را در نظر بگیرید. در برخی بازارهای آتی سنتی، این قراردادها برای تحویل به خریدار علامتگذاری می‌شوند به این معنا که تحویل فیزیکی کالا وجود دارد.

در نتیجه، طلا یا زعفران یا هر کالای دیگری باید در مکان مناسب نگهداری و انتقال یابد که باعث ایجاد هزینه‌های اضافه می‌شود.

اما در حال حاضر بیشتر بازارهای آتی دارای فرایند تسویه نقدی (cash settlement) هستند به این معنی که فقط معادل نقدی قرارداد تسویه می‌شود و هیچ کالای فیزیکی تحویل داده نمی‌شود.

علاوه بر این، قیمت طلا یا زعفران در یک بازار آتی (متناسب با تاریخ قرارداد) می‌تواند متفاوت از قیمت فعلی باشد.

هرچقدر مدت زمان قرارداد بیشتر باشد، هزینه نقل و انتقال کالای فیزیکی بیشتر، عدم اطمینان از قیمت کالا یا دارایی در آینده بالاتر و در نتیجه اختلاف قیمت قرارداد با بازار سنتی زیادتر می‌شود.

چرا افراد در بازار آتی معامله می‌کنند؟

    و مدیریت ریسک: دلیل اصلی ایجاد بازار آتی و قراردادهای فیوچرز، پوشش و مدیریت ریسک بود.
  • معامله برای کسب سود از افت قیمت: معامله‌گران در بازار آتی می‌توانند با باز کردن موقعیت معاملاتی Short، از افت قیمت سود بدست آورند. معاملاتی: معامله‌گران می‌توانند با چندین برابر موجودی حساب‌شان معامله کنند.

قراردادهای آتی همیشگی (perpetual futures contract) چیست؟

قراردادهای perpetual، نوعی خاصی از قراردادهای آتی هستند که تاریخ انقضا ندارند. بنابراین به عنوان قراردادهای آتی دائمی یا همیشگی نامیده می‌شوند.

قراردادهای آتی معمول، دارای تاریخ انقضا هستند ولی در قراردادهای perpetual چنین چیزی وجود ندارد و زمانی که معامله‌گر هر زمان تصمیم به بستن معامله بگیرد می‌تواند معامله را ببندد (تسویه کند).

علاوه بر این، انجام معاملات در قراردادهای perpetual براساس قیمت شاخص انجام می‌گیرد.

این قیمت شاخص، از متوسط قیمت یک دارایی در بازار Spot (معاملات معمول) و حجم آنها محاسبه می‌شود.

به همین دلیل برخلاف قراردادهای آتی معمول، قیمت در قراردادهای perpetual اغلب برابر یا بسیار نزدیک به قیمت فعلی بازار است.

با این حال، در شرایطی که بازار دچار نوسانات ناگهانی و سریع می‌شود، قیمت Mark ممکن است از قیمت بازار Spot کمی فاصله بگیرد.

در قراردادهای آتی perpetual اصطلاحات متعددی مشاهده می‌شود که در ادامه به شرح آنها می‌پردازیم:

1. مارجین اولیه (initial margin) چیست؟

مارجین اولیه، مبلغ سرمایه اولیه‌ای است که شما باید بپردازید تا بتوانید یک موقعیت معاملاتی با اهرم باز کنید.

برای مثال در ارز دیجیتال می‌توانید با داشتن 1000 دلار، یک موقعیت معاملاتی 10,000 دلاری باز کند (اهرم 10 برابر).

1000 دلار که در این معامله وارد می‌کنید، مارجین اولیه شماست که 10 درصد از کل معامله است.

مارجین اولیه، تنها چیزی است که پشتیبان موقعیت معاملاتی شماست و به عنوان collateral یا وثیقه عمل می‌کند.

2. مارجین نگهداری (maintenance margin) چیست؟

به حداقل مبلغ لازم که برای باز نگهداشتن معامله موردنیاز است، مارجین نگهداری می‌گویند. اگر موجودی مارجین شما به زیر این سطح برسد، یا اخطار مارجین کال می‌گیرید (از شما خواسته می‌شود مبلغی سرمایه به حساب خود اضافه کنید) یا اینکه لیکوئید می‌شوید.

در پلتفرم‌های معاملاتی ارز دیجیتال، اگر معامله در مسیر دلخواه معامله‌گر پیش نرود اخطار کم‌بودن مارجین و لیکوئید شدن به کاربر ارسال می‌شود و اگر مارجین کافی وجود نداشته باشد کل سرمایه وارد شده به معامله از بین می‌رود (به این رویداد لیکوئید شدن می‌گویند).

به عبارت دیگر، مارجین اولیه مقدار سرمایه‌ای که برای یک معامله اختصاص می‌دهید و مارجین نگهداری به حداقل سرمایه موردنیاز برای باز نگه‌داشتن آن معامله گفته می‌شود.

مارجین نگهداری ثابت نیست و براساس قیمت بازار و موجودی حساب شما نوسان می‌کند.

3. لیکوئید شدن (liquidation) چیست؟

اگر میزان وثیقه‌ای که برای معامله اختصاص دادید به زیر مارجین نگهداری (maintenance margin) برسد، قرارداد آتی که باز کردید لیکوئید خواهد شد.

در پلتفرم بایننس (سایت معاملاتی ارز دیجیتال)، لیکوئید شدن به روش‌های مختلف صورت می‌گیرد که براساس ریسک و میزان اهرم هر کاربر است (متناسب با میزان وثیقه و net exposure). هر چقدر موقعیت معاملاتی بزرگتر باشد، میزان مارجین موردنیاز بیشتر خواهد بود.

مکانیزم لیکوئید شدن در بازار و اکسچنج‌ها متفاوت است. پلتفرم بایننس، در صورت لیکوئید شدن سطح 1، کارمزد 0.5 درصدی دریافت می‌کنند (سطح یک یعنی net exposure زیر 500 هزاردلار).

اگر حساب موردنظر بعد از لیکوئید شدن، موجودی داشته باشد مابقی به به کاربر بازگشت داده می‌شود ولی اگر مبلغ کمتر باشد، کاربر به عنوان ورشکسته شناخته می‌شوند.

توجه داشته باشید که در قراردادهای آتی دائمی چیست؟ صورت لیکوئید شدن، کاربر باید کارمزد بیشتری پرداخت کند. به همین خاطر اگر موقعیت معاملاتی در خطر لیکوئید شدن است، باید مبلغ بیشتری به وثیقه اضافه کنید تا قیمت لیکوئید شدن از قیمت فعلی بازار فاصله بگیرد یا موقعیت معاملاتی را ببندید.

4. نرخ تامین مالی (funding rate) چیست؟

برای Funding، معادل دقیق‌تری از تامین مالی به ذهنمان نمی‌رسد.

تامین مالی یا Funding شامل پرداخت‌های منظم بین خریداران و فروشندگان است. وقتی نرخ تامین مالی بالاتر از صفر (یعنی مثبت) باشد، معامله‌گرانی که وارد موقعیت Long شده‌اند (خریداران قرارداد) باید نرخ کارمزد مشخصی را به معامله‌گرانی که وارد موقعیت Short شده‌اند (فروشندگان قرارداد) پرداخت کنند.

بالعکس، زمانی که نرخ تامین مالی منفی است، فروشندگان قرارداد به خریداران قرارداد، نرخ کارمزد می‌پردازند.

نرخ Funding براساس دو مولفه است: نرخ بهره و پریمیوم.

در بازار آتی بایننس، نرخ بهره بطور ثابت 0.03 درصد است و پریمیوم براساس تفاوت قیمت بین بازار آتی و بازار Spot متغیر است. بایننس از نرخ Funding که بین کاربران جابجا می‌شود هیچ کارمزدی برای خود بر نمی‌دارد.

پس بطور مثال وقتی یک قرارداد آتی perpetual بالاتر از بازار Spot معامله می‌شود، دارندگان موقعیت Long باید به فروشندگان قرارداد (معامله‌گرانی که موقعیت Short گرفته‌اند) هزینه‌ای را مطابق با نرخ Funding پرداخت کنند.

وقتی نرخ Funding افزایش زیادی پیدا می‌کند، معمولا باعث می‌شود قیمت به کاهش متمایل شود زیرا معامله‌گرانی که موقعیت Long گرفته‌اند موقعیت معاملاتی را می‌بندند و به جمع فروشندگان قرارداد می‌پیوندند.

5. قیمت مارک (mark price) چیست؟

قیمت مارک، ارزش واقعی (قیمت منصفانه) قرارداد آتی موردنظر را در مقایسه با قیمت واقعی که در حال معامله است نمایش می‌دهد.

محاسبه قیمت مارک برای جلوگیری از لیکوئید شدن غیرمنصفانه که دلیل آن نوسانات شدید بازار است انجام می‌گیرد.

بنابراین زمانی که قیمت شاخص (Index price) مرتبط با قیمت بازار Spot باشد، قیمت مارک نمایانگر قیمت منصفانه یک قرارداد آتی خواهد بود.

در سایت بایننس، قیمت مارک براساس قیمت شاخص و نرخ funding است و بخشی جدانشدنی از محاسبه PnL محقق نشده محسوب می‌شود.

6. مفهوم PnL چیست؟

PnL مخفف profit and loss است به معنای سود و قراردادهای آتی دائمی چیست؟ زیان.

سود و زیان می‌تواند محقق شده (realized) یا محقق نشده (unrealized) باشد.

زمانی که شما موقعیت معاملاتی باز در بازار قراردادهای آتی perpetual دارید، PnL یا همان سود و زیان شما محقق نشده (unrealized) است.

وقتی موقعیت معاملاتی خود را ببندید، سود/زیان محقق نشده شما به محقق شده (realized) تبدیل می‌شود. (بخشی از آن یا کامل)

مثال واضح و ساده از سود/زیان محقق نشده:

فرض کنید یک سکه را 9 میلیون تومان خریده‌اید، در بازار قیمت می‌گیرید و متوجه می‌شوید این سکه را 10 میلیون تومان خریداری می‌کنند. تا اینجا 1 میلیون تومان سود محقق نشده دارید. تا زمانی که این سکه را واقعا نفروشید و پول را نگیرید، سود شما هنوز محقق نشده است.

زمانی که سکه را فروختید و 10 میلیون تومان را در حساب بانکی دریافت کردید، آن زمان می‌توانید بگوید 1 میلیون تومان سود محقق شده داشتید.

به خاطر اینکه سود/زیان محقق شده به سود یا زیانی که از معامله بدست آمده اطلاق می‌شود، هیچ ارتباط مستقیمی با قیمت مارک ندارد.

اما از سمت دیگر، با کم و زیاد شدن قیمت مارک، سود/زیان محقق نشده بطور مداوم کاهش و افزایش پیدا می‌کند.

پس قیمت مارک برای این منظور استفاده می‎شود که سود/زیان محقق نشده به درستی و منصفانه محاسبه و نمایش داده شود.

7. منظور از صندوق بیمه (Insurance Fund) در معاملات آتی همیشگی چیست؟

صندوق بیمه (Insurance Fund) برای این منظور ایجاد شده تا موجودی معامله‌گرانی که زیان می‌کنند به زیر صفر نرسد (منفی نشود) و معامله‌گرانی که معاملات سودده داشته‌اند به سودشان برسند.

اگر به هر دلیلی، سیستم معاملاتی نتواند موقعیت معاملاتی افراد را در زمان مدنظر ببند و قیمت مارک افت بیشتری کند، صندوق بیمه فعال و زیان این معاملات را جبران می‌کند تا زمانی که سیستم موفق به بستن موقعیت معاملاتی کند.

این شرایط برای شخصی که لیکوئید شده و سرمایه‌اش به صفر رسیده هیچ تفاوتی ندارد ولی به شخصی که موقعیت Short داشته اطمینان می‌دهد می‌تواند سود خود را بگیرد.

بنابراین صندوق بیمه مکانیزمی است که طراحی شده تا وثیقه از معامله‌گرانی که لیکوئید شده‌اند دریافت شود و زیان‌های کاربران ورشکسته را پوشش دهد.

در یک بازار عادی، صندوق بیمه با پولی که از کاربران لیکوئید شده بدست می‌آید رشد می‌کند.

8. منظور از Auto-deleveraging چیست؟

Auto-deleveraging به معنای لیکوئید شدن در زمان‌های خاصی است که عملکرد صندوق بیمه به دلیل شرایط بازار متوقف می‌شود.

با وجودیکه این رویداد نامحتمل است، در شرایط خاصی از بازار، معامله‌گرانی که در سود هستند ملزم می‌شوند تا بخشی از سودشان را برای جبران زیان معامله‌گرانی که زیان کرده‌اند بپردازند.

این شرایط نادر، ممکن است به دلیل نوسانات بسیار شدید در بازار ارزهای دیجیتال و اهرم بالایی که به کاربران ارائه می‌شود روی دهد.

به عبارت دیگر، در این شرایط معمولا موقعیت‌های معاملاتی که دارای بالاترین اهرم‌ها و بالاترین سودها هستند بیشترین مشارکت را در جبران ضرر سایر موقعیت‌ها ایفا می‌کنند.

در سایت بایننس یک شاخص برای نمایش موقعیت معامله‌گر در صف Auto-deleveraging وجود دارد که در تصویر زیر می‌توانید ببینید:

Auto-deleveraging

قصد خرید یا فروش ارز دیجیتال در ایران را دارید؟ در این سایت می‌توانید با اطمینان و با چند کلیک خرید کنید:

مقالات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو به دکمه بالا